Column

De Amsterdamse bruggen hebben helemaal geen naam nodig

James Worthy Beeld Agata Nowicka

De gemeente is van mening dat de 1334 Amsterdamse bruggen die nog geen naam hebben snel een naam moeten krijgen, 'want we willen zeker weten dat we het over dezelfde brug hebben als we met elkaar communiceren'.

Ik heb in mijn hele leven nog nooit over een brug gecommuniceerd. Ja, misschien vroeger op de momenten dat ik te laat op school verscheen.

"Sorry, meester, de brug stond open."

Nooit vroeg de meester dan aan mij over welke brug ik het had, nee, de man wist gewoon dat er ergens in de stad een brug open had gestaan, en dat ik van 08:17 tot 08:23 geen kant op kon.

08:17. Een bootje met een onnodig hoge mast. De zachte wind blaast de boot, en de man die erop staat, naar het einde van een onstuimige penopauze.

08:19. Een grote boot met een Ford Sierra op het dek. De kapitein stuurt met zijn bierbuik.

08:21. Nog een penopauzeschuit. Een onopvallende man in een fluorescerende oranje jas. De hond van zijn ex-vrouw rent over het dek. De man hoopt dat de hond in het water valt en verdrinkt, maar de man heeft al zes jaar geen geluk gehad, dus waarom zou hij vandaag wel geluk hebben?

08:22. De brug zakt in elkaar alsof hij onwel is geworden, naar alle waarschijnlijkheid omdat hij gedwongen naar de optocht van al die nautische steenpuisten moest kijken.

"De brug stond open? Dat kan gebeuren, James. Amsterdam telt zo'n 1700 bruggen, dus er staat altijd wel ergens een brug open," zei de leraar dan.

Van de 1680 Amsterdamse bruggen hebben maar 346 bruggen een officiële naam en de gemeente is van mening dat dit moet veranderen, want alles moet tegenwoordig een naam hebben.

Een vliegveld, een pasgeboren miereneter in de dierentuin, een orkaan, een appel, een gestrande walvis. Gisteren zag ik zelfs dat mijn tandpasta een naam heeft. Mijn tandpasta heet Max White. Mijn gaatjes, Paul en Dwayne, moesten daar ontzettend hard om lachen.

Alles moet een naam hebben, want dat schept duidelijkheid, maar is alles al niet duidelijk genoeg? Op de wegen staan strepen en pijlen, aan de muren hangen straatnamen en huisnummers, en in de lucht hangen borden waarop staat waar de snelweg is en hoe hard je mag rijden. De stad is een vliegveld geworden, waarop je niet kunt verdwalen. En dat is prima, maar laten we de bruggen erbuiten laten.

Ze verbinden de stad. Kijk ze nou liggen. De bruggen laten ons over het water lopen. In de zomer zetten ze uit en in de winter krimpen ze. De Amsterdamse bruggen hebben, net als mijn vrouw en mijn beste vriend, helemaal geen naam nodig.

Mijn vrouw heet vrouw en mijn beste vriend heet vriend en de brug waar we met z'n drieën over fietsen heet brug. Niets is mooier dan de dingen die geen naam nodig hebben.

Kijk ze nou liggen, nonchalant rustend als een kat op de kachel. De Amsterdamse bruggen. Ze dragen geen naam, ze dragen de complete stad.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns op maandag, woensdag en vrijdag iets van het leven te begrijpen. Reageren? james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden