Opinie

'Dat wordt knokken in het nieuwe stadsbestuur'

Drie van de vier partijen in het Amsterdamse college spreken veelal dezelfde kiezers aan. Kaj Leers voorziet een hoop geduw en getrek in de Stopera.

Het nieuwe college van burgemeester en wethouders, bij de beëdiging woensdag Beeld Eva Plevier
Het nieuwe college van burgemeester en wethouders, bij de beëdiging woensdagBeeld Eva Plevier

Met het aantreden van een college van burgemeester en wethouders ontstaan er voor de vier Amsterdamse coalitiepartijen nieuwe uitdagingen. Dat in dit bestuur drie partijen deelnemen die met elkaar concurreren, maakt het er niet eenvoudiger op. Ze zullen over elkaar heen buitelen om zich te profileren.

Het is een beetje alsof je deelnemers aan Heel Holland Bakt in hetzelfde team stopt om één taart te bakken. Ze gaan aan de slag, omdat het ze gevraagd is, maar gezellig wordt het niet bij het fornuis. Eén van hen zal uiteindelijk de winnaar zijn. Zo ook bij drie van de vier partijen die sinds deze week het nieuwe stadsbestuur vormen: GroenLinks, D66 en de PvdA.

De winst consolideren
Dze drie krijgen het niet eenvoudig de komende vier jaar. Hun kiezers komen uit overlappende doelgroepen. De winst van de een is het verlies van de ander - zie de winst van GroenLinks en het verlies van D66 en eerder het verlies van de PvdA en de winst van GroenLinks en D66. De SP is een ander verhaal.

Aan GroenLinks de opdracht haar winst te consolideren, zoals dat heet: de kiezersgroepen die men bij de verkiezingen heeft aangesproken voor langere termijn aan zich binden. Dat doe je niet door alleen het coalitieakkoord uit te voeren. GroenLinks moet profiel maken, nadrukkelijk opereren buiten de Stopera. Daarvoor heeft GroenLinks, dat in de Tweede Kamer oppositie voert tegen een centrumrechts kabinet, een aantal aardige aanknopingspunten.

Het grote risico voor GroenLinks als grootste partij in het college is dat zij de schuld krijgt van alles wat misgaat of niet lekker loopt. Net als de PvdA voorheen en D66 in de afgelopen periode.

Zure vruchten
Rondom D66 hangt de zweem van een bestuurderspartij: aardige mensen die redelijk capabel opereren binnen de muren van de bestuurs­kamers. D66 was afgelopen jaren een toonbeeld van wat je in ieder geval niet moet doen: besturen en hopen dat de vruchten van je beleid ­opvallen.

Die vruchten smaken kiezers na vier jaar ­vaker zuur dan zoet; de maatschappelijke context buiten de Stopera is in vier jaar veranderd, ­andere problemen hebben zich aangediend, kiezers zijn met andere onderwerpen bezig.

De les van D66 uit de periode 2014-2018 is dus vooral: sluit je niet op in de Stopera. De PvdA is allang blij dat er weer kan worden ­meebestuurd. Niettemin zint de partij op een echte comeback in de hoofdstad.

Sinds Denk een flink deel van de achterban misschien wel voor altijd afsnoepte, moet de PvdA het hebben van het weghalen van kiezers bij de directe politieke concurrenten GroenLinks en D66, of de partij kan proberen nieuwe kiezersdoelgroepen aan te spreken, dan wel te mobiliseren.

Het wordt kortom druk in de stad, met coalitiepartijen die elkaar met duwen en trekken voor proberen te blijven.

Kaj Leers, politiek consultant en schrijver van het boek ­Megafoonpolitiek, over ­politieke communicatie Beeld .
Kaj Leers, politiek consultant en schrijver van het boek ­Megafoonpolitiek, over ­politieke communicatieBeeld .

Meer over het coalitieakkoord

Wat staat er in het nieuwe coalitieakkoord? De belangrijkste plannen op een rij.

Meer groen, minder auto's: de nieuwe coalitie is duidelijk links en progressief.

GroenLinks-leider Rutger Groot Wassink: 'Dit coalitieakkoord is ambitieus'

Een links gemeentebestuur versus een rechts kabinet: dat gaat knetteren de komende jaren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden