Gijs GroentemanBeeld Linda Stulic

Dat slungelige van Van der Sar maakte hem juist sympathiek

PlusColumn

Ik weet nog goed dat iedereen, inclusief ikzelf, woedend was toen Ajaxtrainer Louis van Gaal in 1992 zijn vertrouwen opzegde in linksbuiten Bryan Roy. "Het voetbal wordt vermoord," zei Hugo Camps op tv.

Ook weet ik nog goed dat we allemaal buiten zinnen waren toen Van Gaal het niet meer zag zitten met Stanley Menzo en een slungelige, bleke en uitstralingsloze jongen op doel zette. Die jongen maakte in zijn eerste wedstrijd een blunder, waarna hij opzichtig werd uitgescholden door Marciano Vink.

Een paar jaar later won Ajax de Champions League, met Overmars als linksbuiten en de bleke jongen op doel. Tegen die tijd waren we Roy en Menzo allang vergeten, en ook dat we woedend waren geweest op Van Gaal.

Van der Sar bleek een fantastische keeper, de beste van de ­wereld. Dat slungelige en uitstralingsloze hield hij, maar het maakte hem juist sympathiek. Wij noemden hem thuis lief­kozend Pinokkio, en sloten hem in ons hart.

Wel vond ik het nogal wonderlijk dat juist Van der Sar kwam bovendrijven toen een oud-­speler van Ajax directeur van de club moest worden.

De constructie dat hij eerst aan de hand van een ervaren bestuurder het vak moest leren leek mij ook onhandig. Op een apenrots is het nou eenmaal niet zo slim als je eerst je zwakte toont en daarna de baas gaat spelen.

En nu is het mis: Ajax zinkt en Van der Sar krijgt de schuld. In De Telegraaf stond een hartverscheurend artikel. De kop: 'Van der Sar diep in zijn hart ongelukkig'.

'Veelvuldig valt het woord 'sneu,' concludeerde journalist Mike Verwey - mijn hart brak.

Het blijkt dat Van der Sar 'helemaal opbloeit' als hij zich bij de Uefa sterk mag maken voor het Nederlandse clubvoetbal. Ook tijdens commerciële trips in Azië 'voelt hij zich als een vis in het water'.

Ik zie Edwin voor me, met zijn lieve, verlegen gezicht, ziels­gelukkig als hij enthousiaste Chinezen te woord mag staan, of in Nyon bij de Uefa vlammende betogen over het Nederlandse clubvoetbal mag houden.

En dan weer het vliegtuig in, somber, terug naar Ajax, om al die ruziënde personeelsleden en bokkige ereleden weer in het ­gareel te krijgen.

"Anoniem vanuit de club, daar kan ik niks mee," heeft Van der Sar inmiddels stoer verklaard over de kritiek, "wees dan een grote kerel en zeg wie je bent."

Ik vrees dat hij een verloren strijd voert, maar hij heeft ons ongelijk al eerder bewezen.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden