Lale Gul Beeld Artur Krynicki
Lale GulBeeld Artur Krynicki

Dat jubelverhaal over de ramadan ben ik een beetje beu

PlusLale Gül

Lale Gül

De heilige vastenmaand van de moslims is weer aangebroken- en dat heeft u geweten. Geen krant die er niet een gezegend jubelverhaal aan heeft gewijd, vandaar op Twitter de honende benaming ‘geramadram’ voor dit journalistiek curieuze fenomeen dat sterk riekt naar ‘islamofilie’: de neiging om alles wat van de islam is meer te eren en op te hemelen, terwijl er geen haan naar kraait als het bijvoorbeeld tijd is voor de christelijke vastentijd.

Helaas doen die positieve, gelikte feelgoodartikelen de werkelijkheid een hoop geweld aan. Ze gaan met name over bezinning, spiritualiteit, verbroedering, tolerantie, ontslakken, gezelligheid, lekkere recepten en collega’s en vrienden die uit solidariteit meevasten. Maar de ramadan kent zeker ook een schaduwkant waar de media niet over lijkt te berichten: bijvoorbeeld die van de sociale controle, de ‘ramadanpolitie’, de tergende vermoeidheid, de uitdrogende (en ongezonde) dorst, de hoofdpijn en de discussie op scholen of het paasontbijt moet wijken voor de ramadan, omdat dit jaar de heilige dagen ongelukkig samenvallen.

(Ex-)moslims die ervoor kiezen niet te vasten, worden enorm onder druk gezet door de omgeving en uitgemaakt voor ongelovige of zondaar. Velen, met name rokers, jongeren met een hoog libido of bijvoorbeeld bouwvakkers die zware fysieke arbeid verrichten en ineens zonder eten, koffie en water moeten functioneren, moeten een maand lang doen alsof ze vasten en stiekem op een hoekje van de straat een broodje naar binnen werken om hun naasten niet te kwetsen of boos te maken. Of ze moeten liegen dat ze suikerziekte hebben en verplicht insuline moeten nemen.

Vrouwen die menstrueren en daardoor ‘onrein’ zijn en niet mogen bidden, vasten of de moskee betreden, moeten stiekem buiten eten, omdat ze uit schaamte niet tegen de mannelijke familieleden kunnen zeggen dat ze menstrueren. Dat is hartstikke taboe.

Velen ervaren daar ook gewetensnood bij, omdat ze wel aan de regels willen voldoen, maar het niet trekken. Met name in de zomer en in warme landen is het lastig, wanneer er maar geen einde aan de dagen lijkt te komen en de temperaturen zich niets aantrekken van antieke sprookjes uit een heilig boek en de daarbij horende verplichtingen.

Anderen, die wel keurig vasten, kunnen hun omgeving het leven zuur maken doordat ze bijvoorbeeld vaker agressief uitvallen, extreem vermoeid zijn en een algeheel korter lontje hebben. In Gouda kwam er om die reden een aantal jaren geleden een samenscholingsverbod voor vastende jongeren. Ook de gemeenten Haarlem en Hilversum zetten extra politie in tijdens de heilige maand.

Dat jubelverhaal over de ramadan ben ik zelf daarom een beetje beu. Ik heb zelf jarenlang moeten verbergen dat ik allang gestopt was met vasten, omdat ik anders te maken had met agressieve familieleden die me er toch toe verplichtten. Bovendien hoor je nooit wat over andere heilige maanden. Wist u bijvoorbeeld dat de katholieke vastentijd begint op Aswoensdag, na de drie dagen van carnaval, en eindigt met Pasen?

Nee? Dan hebben we een journalistiek probleem.

Lale Gül schrijft elke week een column voor Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Reageren? l.gul@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden