Maarten Mol Artikel Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Mol ArtikelBeeld Sjoukje Bierma

Dat geluid, een reden om de fietspomp nooit verloren te laten gaan

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

Het geluid dat ik al heel lang niet meer had gehoord kwam van buiten.

Iemand die een fietsband oppompte. Met een ouderwetse fietspomp. Dat hoorde ik aan dat karakteristieke, metaalachtige, hard tikkende geluid waarmee gepompt werd.

Een geluid dat ik om de een of andere reden had gemist. Het ontroerde me zelfs, misschien ook omdat ik dacht dat het een geluid is dat ooit zal verdwijnen.

Net als het geluid van de grasmaaier. Ik bedoel dan niet de elektrisch aangedreven grasmaaier, maar een die je met eigen kracht over het grasveld moet duwen. Dat ratelen van de messen. Prachtig geluid. Zelfs mijn vader heeft nu een kleine elektrische maaier.

Ik stapte uit bed en liep naar het raam. Ik duwde een luxaflex omhoog en keek of ik de pomper kon zien. Het was de overbuurman, met een schoen op het houten voetstuk. Na een paar keer pompen stopte hij om met zijn duim de hardheid van de band om het voorwiel te controleren.

Nog een paar pompjes.

Hij kneep het mondstuk van de slang van het ventiel, klemde die om de buis net onder het handvat van de pomp en nam het ding mee door de poort van zijn tuinhek. Jammer dat hij niet even wat spuug op het ventiel had gesmeerd om te controleren of de band niet leegliep. Dat had het oppompen van een fietsband helemaal af gemaakt.

De fiets stond er weer gebruiksklaar bij. Een damesmodel met een wit krat voorop. Ik denk van zijn dochter. Echt een vaderding, de fietsband van je dochter oppompen. En inderdaad, meestal vlak voor ze naar school moesten.

Ik bleef even kijken, maar er kwam niemand om op de fiets weg te rijden.

Ik haalde mijn eigen fietspomp tevoorschijn, gewoon om er even naar te kijken. Mooi ding. Een Jumbo. Een ‘pomp met een lederen zuiger’, stond op een rood-wit-blauwe sticker die op de buis was geplakt. ‘Nederlands fabrikaat’. Er hing ook een kaartje aan. ‘Jumbo. De enige echte’, stond op de ene kant. Op de andere kant: ‘Een duurzame klassieker. Jumbo fietspompen zijn wereldberoemd in Nederland. Al 40 jaar in Arnhem geproduceerd door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.’

Nog een reden om de fietspomp nooit verloren te laten gaan.

Toen ik na een uur ofzo in de keuken nog een kop koffie zette, keek ik uit het raam. De fiets met het witte krat voorop stond er nog steeds. Zeker de eerste twee uur vrij, en niet verteld.

Een tijd later hoorde ik weer dat geluid van de fietspomp. Weer kijken.

De dochter stond ongeduldig naast haar fiets. En haar vader maar pompen. (Dat werd plakken, later op de dag.)

Ik had zin om met een grasmaaier over een gazon te rollen. Zin in dat ratelende geluid.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden