Beeld Artur Krynicki

Dat gebeurt nu eenmaal als je vader voorzitter is

PlusNico Dijkshoorn

‘Clubgenoten. Laat ik om te beginnen zeggen dat Dickie er ook niet om heeft gevraagd mijn zoon te zijn. En ja, natuurlijk heeft dat zijn voordelen. Die zijn evident, dat hoef ik jullie niet uit te leggen. Vier keer per jaar met vakantie, twee telefoontjes van mij, een leuke kamer midden in het centrum en altijd in de spits spelen bij de A1, terwijl hij helemaal niet kan voetballen. Dat gebeurt nu eenmaal wanneer je vader al 37 jaar voorzitter is van SJF Vooruit en elk weekend de wedstrijdbal schenkt. Daar loopt Dickie ook niet voor weg.

Maar er zijn ook nadelen. Dat lijken veel van jullie, hier bij elkaar in de kantine – die ik overigens heb laten bouwen en die ik ook helemaal heb betaald – niet te willen zien. Want het is niet Dickie die gisteren heel erg dronken van drank dwars door de voorpui reed en zijn auto in de prijzenkast parkeerde en het is niet Dickie die daarna op alle elftalfoto’s Hitlersnorretjes heeft getekend, nee dat deed Dickie De Zoon Van De Voorzitter.

U hebt het makkelijk. U doet uw boodschappen, rekent af bij de zelfscankassa, u vergeet zogenaamd vier flessen honing en drie pakken vaatwastabletten af te rekenen en als dat wordt gecontroleerd, dan bent u gewoon Annelies of Theo.

Ja Theo, ik kijk naar jou. Wanneer jij op een drukke zondagmiddag bardienst draait, dan hebben we een negatief kassaldo van 340 euro, maar als Dickie, die toevallig mijn zoon is, hier ’s nachts op het parkeerterrein tegen zijn zin 34 capsules lachgas naar binnen zuigt en daarna een bocht niet helemaal goed aansnijdt, dan is de wereld opeens te klein.

Daarom heb ik, zoals jullie zien, en dat alles alleen maar om jullie tegemoet te komen, Dickie vastgebonden op een stoel en hem kaal laten scheren door een Drill Kapper. Daar zit hij, midden in de kantine. Mijn kantine eigenlijk.

Ik kom met het volgende voorstel. Jullie mogen allemaal drie minuten losgaan op Dickie. Je mag hem bevroren tosti’s in zijn mond duwen, een stationair draaiende airfryer op zijn schoot zetten, jullie mogen vertellen hoe arm jullie zijn en dat de voetbalclub alles is wat jullie hebben, maar daarna is het over. Zaak gesloten. Niet meer over lullen.

In alle andere gevallen, als bijvoorbeeld toch de politie wordt ingelicht en Dickie een strafblad krijgt, dan wens ik jullie heel veel succes met het zoeken naar een nieuw veld en een nieuwe kantine. De keuze is aan jullie.”

Nico Dijkshoorn schrijft twee keer per week een column voor Het Parool, en spreekt zijn bijdragen ook in. 

Reageren? n.dijkshoorn@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden