Plus Column

'Dan wordt mijn wereldje wel erg klein mam'

Ellen Dikker Beeld Wolff

Het wordt een hel van een maand. Alhoewel, daar denkt mijn achtstegroeper heel anders over. Hij vindt het vooral spannend.

Deze maand stellen alle Amsterdamse middelbare scholen hun deuren open voor aankomende brugpiepers. Want er moet binnenkort een schoolkeuze worden gemaakt. Voor mijn zoontje zijn er 39 geschikte scholen. En daar moet hij er twaalf van op een voorkeurslijstje zetten. Twaalf!

De scholengids ligt prominent op tafel. Er zijn favoriete scholen omcirkeld en er is een schema gemaakt van alle open dagen. Het was even de vraag of hij wel aan deze mallemolen mee zou doen. Het gonsde op de club dat het hele team naar het Calandlyceum zou moeten. Daar is een topsportklas en Ajax wil onderwijs en topsport steeds meer integreren.

Maar op de infomatieavond van Ajax bleek dat voorlopig nog niet aan de orde. De jongens mogen nu een school naar wens kiezen en moeten eventueel in de vierde klas overstappen naar het Caland. Maar wie dan leeft, wie dan zorgt.

Mijn zoontje is veel te nieuwsgierig om niet overal even te willen kijken. Bovendien vraagt hij zich af of het wel leuk is om ook nog met z'n teamgenoten in de klas te zitten. "Dan wordt mijn wereldje wel erg klein mam."

Maar aan een 'gewone' school kleven ook nadelen. Alle jongens bij Ajax worden om 14.00 uur opgehaald van hun school en naar De Toekomst gereden om daar te trainen en te studeren.

Mijn zoontje zal dan zelf afspraken moeten maken over gemiste uren en toetsen of verlof voor een toernooi, terwijl dat op het Caland voor hem wordt geregeld. Komt nog bij dat hij de leuke extra activiteiten die een gewone school biedt waarschijnlijk grotendeels mist. Kortom, een spagaat.

Afgelopen woensdag was de eerste open dag en daarmee was het Amsterdamse scholencircus officieel geopend. Razendsnel kwam hij na het oefenpotje tegen Volendam uit de kleedkamer.

Helemaal hyper in de ­auto, klaar voor een nieuwe episode in zijn leven. Maar de Ajaxmentaliteit zit diep, zo bleek. In de kantine keek hij meteen naar het aanbod en haalde opgelucht adem toen hij de gezonde broodjes zag. Dat zat vast goed.

Maar toen de rector na zijn praatje vroeg of er nog vragen waren, stak mijn zoontje direct zijn vinger op. "Is hier ook een schoolplein om te voetballen?" Dat was er niet. Ik ben bang dat deze school zijn top vijf niet gaat halen.

Cabaretière Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? e.dikker@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden