Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Dan moeten we loten, zei de arts in de Code Zwart Commissie

PlusTheodor Holman

De Code Zwart Commissie kwam bij elkaar. Op de intensive care was nog één plek en er moest besloten worden wie die zou krijgen: een jonge man, of de oudere vrouw van vijftig.

“Het is rechtvaardig om de jonge man te beademen,” zei de ethicus, “want de jeugd heeft de toekomst, en die oudere vrouw heeft al een deel van haar leven gehad.”

“Maar die vrouw heeft corona gekregen doordat de studenten op haar trap een feest gaven en ze heeft in de zorg zo veel goed gedaan. Zo veel bejaarden hebben hun leven aan haar te danken. Zij heeft het recht verder te leven,” zei de verpleegkundige.

“Onzin,” zei de ethicus, “jong gaat voor oud en hoe die vrouw corona heeft gekregen doet niet ter zake.”

“Dus ouder dan – of ouder als zoals je tegenwoordig moet zeggen – is een ziekte, als je verder niks hebt,” zei de oude professor. “Laat de oude dame dan maar sterven.”

“Dit is zeer onrechtvaardig,” zei de advocaat. “De schuldige aan de corona van mevrouw laten we leven. En de mevrouw die zich heeft ingezet om patiënten te redden, laten we sterven. Ik wil een kort geding.”

“Als we er niet uitkomen, moeten we loten,” zei de arts die alvast een muntje pakte.

“Wacht, wacht,” zei de journalist, “ik heb net ontdekt dat de jongen, een witte jongen is en de vrouw een vrouw van kleur… Ik spreek geen oordeel uit, ik leg het maar even in het midden.”

Iedereen krabde zich even op het hoofd. Er werd gestemd en weer was het fiftyfifty.

“Misschien moeten we ze samen laten sterven,” zei de ethicus.

“Dat is niet ethisch,” zei de professor.

Het muntje brandde op de tafel.

“Ik heb trouwens ook net ontdekt dat de witte jongen al een paar veroordelingen heeft gehad en hij hield zich niet aan de coronaregels, en tevens ontdekte ik dat de zwarte vrouw toch iets zwakker is dan de jongen, want ze was vroeger obees. Ze was toen net zo oud als de jongen nu is.” Aldus de journalist.

“We moeten loten,” zei de arts, “de tijd dringt.”

“Dus wij gaan straks misschien een tot slaaf gemaakte laten sterven en een kruimelcrimineel laten leven?” vroeg de ethicus.

“U was er voor om de jongen te laten leven en de oudere dame zorg te onthouden,” zei de professor.

“Kunnen we de notulen van deze vergadering geheimhouden?” vroeg de politicus.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden