Opinie

'Dakloze LHBT-jongere wordt vergeten in onze maatschappij'

Thuisloze homo- en biseksuele jongeren en jonge transgenders vormen nog een onzichtbare en vergeten groep in Nederland, waar meer aandacht voor moet zijn, betoogt Maurits Boote.

De Canal Parade van vorig jaar. Het is de bedoeling dat dit jaar voor het eerst een speciale boot meevaart met daklozen. Beeld ANP

Uit Amerikaanse onderzoeken blijkt dat thuisloze lesbische, homo- en biseksuele jongeren en transgenderjongeren zeven keer vaker slachtoffer worden van geweld dan hun leeftijdsgenoten op straat. Ons land loopt achter als het gaat om onderzoek naar en goede ondersteuning voor deze jongeren.

Een eerste stap om hier verandering in te krijgen wordt nu gezet: een speciale daklozenboot in de grachtenparade van de Gay Pride 2015. Om ervoor te zorgen dat thuisloze jongeren uit deze groep in onze maatschappij niet buiten de boot vallen.

In Nederland is nog geen onderzoek gedaan naar dit soort jongeren. Maar in Amerika blijken jongeren met lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender (LHBT) gevoelens twee keer vaker het huis te verlaten dan hun leeftijdsgenoten. Veertig procent van de mensen in de opvang identificeert zichzelf als LHBT, terwijl dat voor de algemene bevolking tussen de vijf en tien procent ligt.

Waarom ligt dit cijfer zo schrikbarend hoog? De helft van de LHBT-jongeren die te maken heeft met thuisloosheid, zegt te zijn weggelopen door afwijzing van familie of uit huis te zijn gezet. Een derde van hen is fysiek, emotioneel of seksueel misbruikt.

Ook in Nederland zijn er thuisloze LHBT-jongeren, een onzichtbare en vergeten groep. Naomi is daar een voorbeeld van. Zij vertelt op de website van Vrij Nederland haar verhaal: nare scènes thuis, bedreiging en intimidatie. Ze was bang. Het ging niet langer en dus is ze halsoverkop vertrokken.

Naomi
Het verhaal van Naomi heeft me geraakt en mijn ogen geopend. Wat staan deze jongeren voor moeilijke uitdagingen! Naast de moeilijkheden van overleven op straat, ervaren thuisloze LHBT-jongeren de uitdagingen van coming out en discriminatie waarmee LHBT-jongeren allemaal te maken krijgen. Transgenderjongeren worden zelfs meer gediscrimineerd dan welke andere specifieke groep in de opvang ook. Niet voor niets hebben ze een slechter welzijn en vertonen ze vaker symptomen van depressiviteit.

Naomi somt dan ook een lang lijstje van klachten op: angststoornis, dwangneurose, posttraumatische stressstoornis, borderline en ze hoort stemmen. Toen haar gevoel van ongeluk almaar sterker werd, wilde ze de pijn niet meer voelen en deed ze een zelfmoordpoging.

De thuisloze LHBT-jongeren uit Amerikaanse onderzoeken voelen zich niet veilig in de opvang, slapen daardoor op straat en worden dus meer blootgesteld aan het risico van middelengebruik. Ook krijgen ze vaak te maken met geweld en intimidatie. De jongens zijn meer slachtoffer van seksueel geweld en LHBT-jongeren zijn relatief vaak slachtoffer van fysiek geweld.

Voor LHBT-jongeren is het moeilijker om het leven op te pakken als zij op straat belanden. Niet weten hoe de hulpverlener die je treft denkt over je seksuele voorkeur of gender­identiteit en een vermoeden van gebrek aan kennis maken de drempel heel hoog.

Gevaar op elke hoek van de straat
LHBT-jongeren zijn gedwongen hun tijd door te brengen in een omgeving waar het gevaar op elke hoek van de straat schuilt en ze kunnen daardoor ook niet terugvallen op een eigen netwerk voor steun. Gelukkig is dat Naomi wel gelukt. Ze leerde haar vriendin Elsa kennen via Twitter. Ze kunnen elkaar nu de gemiste steun bieden.

In Nederland moeten ervaringen van thuisloze LHBT-jongeren en hulpverleners in kaart worden gebracht. Zodat zij betere ondersteuning kunnen krijgen. Daarom vind ik het mooi dat zorgorganisatie HVO-Querido opstaat en opkomt voor deze jongeren. Ik hoop dat veel Naomi's met hen over de grachten varen deze zomer. Zodat zij een voorbeeld kunnen zijn voor anderen. En zodat iedereen ervan overtuigd raakt dat we nog vele stappen moeten zetten in ons tolerante Nederland.

Wat u kunt doen? Beginnen bij de kern van het probleem waardoor LHBT-jongeren uit huis gaan: het voorkomen van afwijzing. Zodat ze in onze maatschappij niet tussen wal en schip hoeven te vallen.


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Maurits Boote

is expert jeugd en LHBT bij Movisie
Beeld /
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden