Maarten Mol Artikel Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Mol ArtikelBeeld Sjoukje Bierma

Daar lagen ze, mooi uitgestald op een kleedje: de kinderboeken

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

De dochters verkochten altijd goed op Koningsdag.

Kleren waar ze uit waren gegroeid, gekleurde, eens hippe laarzen die niet meer pasten, later koffie en zelfgemaakte taart en koek.

En boeken. Hun boeken. De boeken waaruit ik ze had voorgelezen. De boeken die op mijn buik lagen als ik bij een van hen op bed was komen liggen om verder te gaan met bijvoorbeeld De verdwijning van Bo Monti, en later wakker schoot.

Boeken waar ze voor gespaard hadden (en dan samen de tocht naar de boekenwinkel, vaak al voordat er genoeg in de spaarpot zat). Oudste Dochter was gek op de serie Het leven van een loser, en op een Koningsdag zag ik de delen mooi uitgestald liggen op een kleedje vlak bij de stoeprand op de Bredeweg.

Ik was buiten dat plan gelaten, in de dagen voor Koningsdag waren aan tafel alleen de kleren en aanverwante artikelen ter sprake gekomen. Ik had de boeken zo in willen pakken en weer mee naar huis willen nemen, maar ik deed het niet.

Ik zag ook de deeltjes over Spekkie en Sproet. En een paar over Kolletje.

De verschrikkelijke badmeester.

De spelregels van Floor.

De vier van Westwijk: De verdwijning van Bo Monti.

Ik had er moeite mee. Boeken doe je eigenlijk niet weg. (Op de zolder van mijn ouders staan nog dozen met kinderboeken – “Wanneer neem je die eens mee?”) Maar van enige vorm van sentiment was bij de jonge ondernemers geen sprake.

Ik zag al die boeken liggen waaraan ik duidelijk meer waarde hechtte dan mijn keiharde zakendochters.

De verschrikkelijke badmeester stopte ik, toen de dochters even niet keken, wel in mijn tas. En De verdwijning van Bo Monti ook.

Daarna werd ik scherp in de gaten gehouden.

De meeste boeken waren in een mum van tijd verkocht, en Oudste Dochter liet me trots het koekblik zien waarin de muntstukken de bodem al helemaal hadden bedekt.

Ook volwassenen doen boeken weg, en dat is toch minder erg, want dat biedt de gelegenheid de eigen collectie weer wat uit te breiden. Op de laatste Koningsdag stuitte ik bij het afschuimen van de kramen en dozen boeken op een puntgaaf exemplaar van Het boek der herinneringen van Péter Nádas. Voor een euro.

(Een keer greep ik samen met een andere man tegelijkertijd naar Ansichten van E. Annie Proulx. Omdat ik hem een lichte schouderduw gaf, viel de roman in mijn handen.)

Heel lang geleden scoorde ik in de Jordaan voor vijftig centen een oude Rus. De gebroeders Karamazow. Van F.M. Dostojefski, toen het nog niet Karamazov en Dostojevski was. Uitgegeven in 1932 bij Van Holkema & Warendorf, met een prachtig zwart-blauw omslag. ‘Onverkorte vertaling uit het Russisch van Dr. A. Kosloff’. Mijn mooiste buit.

En Grote Spits, uit mijn laatste voetbalteam, kom ik altijd tegen. Trots laat hij dan de inhoud van zijn tas zien. Met boeken van Juan Goytisilo, Peter Handke en duistere, Duitse filosofen.

Ik denk dat ik deze Koningsdag maar eens ga proberen wat kinderboeken terug te kopen.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden