Maarten Moll Teaser Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll TeaserBeeld Sjoukje Bierma

Daar kwamen ze weer. Twee mannen met spullen

PlusMaarten Moll

Daar kwamen ze weer. 

Twee mannen met spullen. De een, met bril, duwde een steekkar met een kastje erop voor zich uit, de ander, grijzige baard, droeg een grote doos.

Vlak om de hoek van het verzorgingstehuis hiertegenover stopten ze bij een rood busje.

Baard zette de doos op de grond, sloeg de flappen terug en haalde er iets uit dat hij Bril toonde.

Een lavalamp, zo te zien.

Bril griste het ding uit zijn handen, liep met driftige passen een stukje weg van het busje en smeet het ding in een prullenbak.

Baard schudde zijn hoofd.

Bril kwam weer terug, de achterdeuren van het busje gingen open, ze laadden de spullen in, het busje werd weer afgesloten, en ze liepen weer naar het verzorgingstehuis.

Ze waren rond de zestig jaar, schatte ik.

En broers, gezien de wat waggelende gang van beiden. En de oren.

Voor de ingang bleven ze even staan.

Bril legde zijn hoofd op de schouder van Baard.

Baard klopte Bril een tijdje zachtjes op zijn rug.

En weer naar binnen. Met de steekkar.

Ik bleef naar de ramen kijken om te zien waar ze zouden opduiken. Maar het was niet te zien welke kamer ze leeghaalden.

En van wie was de lavalamp geweest? Moeder, vader, zus, broer?

Een kwartier later zag ik ze weer naar buiten komen. Bril opnieuw achter de steekkar, weer met een kastje erop, Baard met een grote televisie in zijn handen. De kabel met stekker gevaarlijk dicht in de buurt van zijn voeten. Een dikke envelop stak uit de zak van zijn jas.

Zouden ze om de televisie hebben geloot?

De wielen van de steekkar blokkeerden even, een deur van het kastje ging open en er gleden een paar boeken uit. Bril hield er een omhoog, Baard draaide zich om en begon te lachen. Bril stopte de boeken weer terug.

Schuin tegenover schoof iemand in witte kleding de gordijnen open. Ik keek in een lege kamer.

Dan was het het laatste vrachtje inboedel dat de broers nu naar het busje vervoerden.

Baard schoof de spullen in het busje (de televisie werd in een deken gewikkeld), legde de steekkar op de rug naast de dozen. Sloot de deuren.

Baard en Bril omhelsden elkaar. Een auto die langskwam toeterde.

Baard stapte achter het stuur. Bril keek nog even ­achterom voor ook hij instapte.

Ze bleven minuten in het busje zitten.

In de lege kamer werden de gordijnen en de vitrage van de rails gehaald. Er werd met een vinger over het raam gestreken.

Toen werden de lichten ontstoken en reed het busje weg. Zacht, met huilende schokjes.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden