Thomas Acda.Beeld Artur Krynick

Da’s toch niet normaal, zo’n scheids?

PlusThomas Acda

Hé hallo, jij gezellig gezette veertiger die zichzelf nog steeds als jongeman ziet! Nee nee, ha ha, niet omkijken. Ik bedoel jou. In dat voetbaltenue dat waarschijnlijk toen je het kocht al te klein was, maar je ging toch sporten? Dat buikje is er zo weer af. En bovendien, in de belangrijkste derde helft kun je gewoon in je zwarte hoody aan de bar hangen, bier hakken! Toch? Anyway, even dit.

Ik hoorde jullie wedstrijd beginnen op het andere veld. Wij waren al een tijdje bezig, maar stopten even om naar jullie, grote mensen, te kijken. Het klonk namelijk of er een veldslag begon. Braveheart, daar moest ik aan denken. De kinderen niet. Die schrokken alleen maar. Dus zijn we snel weer verder gaan spelen, maar na tien minuten moest ik toch even kijken hoe jullie scheidsrechter eruitzag. Naar aanleiding van wat ik hoorde verwachtte ik eerlijk gezegd een chromosomaal overbedeelde, uitgemergelde man in een roze tenue te zien huppelen maar ik ken die man, jullie scheidsrechter. Dat is helemaal geen mongoloïde, aan kanker lijdende homoseksueel. Ik dacht een geïmmigreerde Zweed met drie dochters, maar een mens kan zich vergissen.

Jullie spelregels leken ook heel anders dan de onze. Natuurlijk, bij de jeugd mag je bij een uitbal of een vrije trap de bal inlopen en zo, maar bij jullie kon je een tegenstander helemaal over de reclameborden duwen als je allebei recht op ingooien dacht te hebben. Wauw! Ik zag in de blik van mijn keepster dat ze maandag van voetbal zou gaan.

Vind je het zelf ook niet een beetje zonde om twintig minuten warm te gaan lopen voor tien minuten voetbal? Of zijn er nog scheidsrechters die jullie toch een hele helft laten uitspelen om in de pauze door het raampje van hun kleedkamer weg te kunnen vluchten? Dat verklaart al die achtergebleven fietsen op sportterreinen! Scheidsrechters die al slootje springend denken: een oude fiets is niet zo duur als nieuwe tanden.

In één ding had je gelijk toen jij de eerste van vier rode kaarten (knap hoor!) kreeg. Je keek mij over de boarding verongelijkt aan en schreeuwde: ‘Da’s toch niet normaal, zo’n scheids?’

Absoluut! Welke idioot komt in het weekend nou voor dag en dauw zijn warme bed uit om zich voor één tientje per wedstrijd verrot te laten schelden? Mesjogge!

Mocht je nu volgend weekend op me aflopen omdat ik weer de meisjes onder tien probeer te coachen en dreigend vragen: ‘Ging dat stukkie soms over mijn?’ Laat me je helpen: waarschijnlijk wel, ja.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden