Opinie

‘Curaçao moet solidariteit tonen met gevluchte Venezolanen’

De bevolking van Curaçao vreest dat Venezolaanse vluchtelingen hun banen inpikken. Alfredo Limongi denkt echter dat zij kunnen bijdragen aan de economie. 

De drijvende markt in Willemstad, de hoofdstad van Curaçao. Beeld MCT via Getty Images

Curaçao maakt momenteel een ernstige economische crisis door. Het is daarom begrijpelijk dat niet veel mensen oren hebben naar enige vorm van solidariteit met de vele Venezolanen die naar ons land zijn gevlucht.

Maar is het wel verstandig om niet solidair te zijn met de slachtoffers van de catastrofe in Venezuela? Zou het niet beter zijn om hen bijvoorbeeld aan een tijdelijke werkvergunning te helpen? Hieronder zijn enkele redenen waarom dat ook in het belang is van Curaçao.

De kosten van openbare diensten in een land als Curaçao zijn hoog. Het financieren daarvan wordt om twee redenen steeds moeilijker. Allereerst: de natuurlijke bevolkingsgroei neemt af. Dit komt door emigratie, vooral naar Nederland, en door een laag vruchtbaarheidscijfer van gemiddeld 1,7 kinderen per vrouw tijdens haar leven. Om het bevolkingsaantal op natuurlijke wijze stabiel te houden zou dat 2,1 moeten zijn.

De andere reden is de levensverwachting: die is op Curaçao 78 jaar en blijft naar verwachting de komende jaren verder stijgen. Het spreekt voor zich dat het hebben van minder mensen in de productieve leeftijd en de toename van het aantal gepensioneerden financiële problemen oplevert, als belastingverhoging uitblijft.

Het alternatief is belastingen heffen op de mensen die geen belasting betalen. De gemiddelde leeftijd van de mensen die de afgelopen jaren uit Venezuela zijn aangekomen, ligt tussen de 25 en 40 jaar. Dat is een leeftijd waarop mensen in hun productiefste levensfase verkeren. Een ideale groep om bij te dragen aan de economie en dus aan de belastingen, zonder buitensporige kosten te maken op het vlak van gezondheid of pensioenen.

Banen inpikken

Maar op Curaçao heerst de angst dat deze Venezolanen de banen van de lokale bevolking gaan inpikken. Uit een enquête van de Internatio­nale Organisatie voor Migranten (IOM) rond de jaarwisseling, blijkt echter dat deze Venezolaanse migranten bijna allemaal al werken. Alleen betalen ze geen belasting, omdat dit aantrekkelijker zou zijn voor de werkgevers hier.

Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat een hoog percentage terug wil keren naar hun land van herkomst, zodra de omstandigheden dat toelaten. Perfecte kandidaten voor een tijdelijke werkvergunning of verblijfsvergunning zonder verblijfsrechten op te bouwen.

De kosten van het opsluiten van iemand in de barak voor ‘illegalen’ kost Curaçao 350 gulden (176 euro) per dag, aldus de minister van Justitie. Daarbovenop zijn er nog kosten van de dienst immigratie en voor de deportatie van immigranten.

Zou het niet beter zijn om die middelen te gebruiken voor het verhogen van de veiligheid op ons eiland? Niet vergeten moet worden dat verschillende internationale organisaties een groot deel van de kosten van de opvang van Venezolaanse vluchtelingen financieren in landen als Brazilië en Colombia. Een goed humanitair plan op Curaçao kan ook op dergelijke financiering rekenen.

Het juiste doen

De mensen die momenteel Venezuela verlaten, doen dat niet simpelweg omdat zij zoeken naar betere economische of sociale mogelijkheden. Zij doen dat om te overleven, omdat zij een land verlaten dat, ook al is het niet in oorlog, wel alle kenmerken draagt van een gewapend conflict.

Een paar jaar geleden kon niemand zich voorstellen dat een dergelijke situatie zich kon voordoen in een land met zoveel rijkdom als Venezuela. Helaas is geen enkel land veilig voor een soortgelijke ineenstorting, hetzij om natuurlijke, hetzij om politieke redenen.

Een migratiecrisis zoals die van de Venezolanen is een probleem dat verder strekt dan de regio. Dat wordt ook gezien door VN-organisaties die over de crisis hebben gepubliceerd. Curaçao kan beginnen het juiste te doen door vluchtelingen op te nemen in de lokale economie.

Alfredo Limongi. Ondernemer uit Venezuela, sinds 2003 woonachtig op Curaçao.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden