Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Crazy but fun in Amsterdam

PlusTinkebell

Tinkebell

Ik heb vakantie. Een beetje. Dat betekent in mijn geval alléén maar overdag een paar uur werken en tussendoor tijd hebben om boeken te lezen (vorige week Zachtop lachen van Malou Holshuijsen en nu Staat van ontkenning van Erik Rozing. Allebei aanraders), de stad verkennen met vrienden (op een toeristenboot door de grachten met Carolina Lo Galbo en naar een peepshow op de Wallen met mijn New Yorkse vriendin Ashley Zelinskie, crazy but fun – je had erbij moeten zijn) en de kunstdingen bezoeken waar ik eerder nog geen tijd voor had (véél).

Zo lukte het me nog net op tijd om bij galerie Vriend van Bavink op de Geldersekade binnen te wippen voor de afsluiting van de expositie Terra Nullus van Esther Kokmeijer. Ik bleek met mijn neus in de boter te vallen want de kunstenaar was er zelf ook (ze is een van mijn favorieten!) en gaf een presentatie over haar werk dat deels is ontstaan naar aanleiding van haar reizen naar Antarctica. Esther is zo iemand van wie je hoopt dat Janine Abbring haar uitnodigt voor Zomergasten. Zo’n kunstenaar die zelf op pad gaat en onderzoek doet naar deze wereld. Inventief ook. Want hoe kom je op Antarctica als kunstenaar zonder budget? Dan solliciteer je naar een baan op locatie. Als bakker, als hulp op een schip of, in haar geval, als fotograaf.

Je zou kunnen stellen dat Antarctica de best gelukte internationale samenwerking ooit is. Want hoewel er tal van wetenschappers actief zijn in het gebeid, is dit zuidelijke deel van de wereld van niemand. Men is overeen gekomen dat er níets naar Antarctica toe gebracht mag worden wat daar blijft én er mag ook niets worden verplaatst. Dit gegeven alleen al leverde Esther waanzinnige verhalen en anekdotes op, en vormde de basis voor een serie werken waarin ze onder andere de stenen fotografeerde die ze mee had willen nemen, maar heeft moeten achterlaten. Bijzonder daaraan is, is dat je op die foto’s kunt zien hoe verschillend de bodem is op plaatsen vrij dicht bij elkaar. Iets wat nooit zo zichtbaar was geweest als de omgeving niet volledig intact was gebleven.

Voor vanavond staat de opening van This Art Fair in de Kromhouthal op mijn planning. En door die lezing van Esther Kokmeijer heb ik daar nu extra veel zin in. Want er is geen evenement waar zo veel kunstenaars tegelijkertijd zélf hun eigen werk tonen en erover vertellen. Een soort warm bad vol verhalen over onderzoeken, ontdekkingen en maakprocessen. Een aantal kunstenaars hoog op mijn lijstje ook. (Chris Rijk, Domenique Himmelsbach de Vries, Inge Aanstoot, Casper Braat...) En ik ben erg erg benieuwd naar Cindy Moorman en er schijnt kunst gemaakt op een schietbaan te zijn van Judy van Luyk. Nou ja, een tip dus voor wie ook een klein beetje vakantie heeft.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden