Beeld Artur Krynicki

Compassie is prima, maar maak van Meliani geen token

Plus Republiek Amsterdam

De presentatie van het coalitieakkoord in het Van Eesteren Paviljoen aan de Sloterplas, ongeveer een jaar geleden, was een ronduit vrolijke bedoening. Alleen een duoraadslid van Denk, Eduard Mangal, zorgde voor wat gefronste wenkbrauwen toen hij zich hardop afvroeg of wethouderskandidaat Touria Meliani (GroenLinks) geen ‘token’ was voor het verder spierwitte stadsbestuur. 

Dat was verwijtend bedoeld, een token is een diskwalificatie voor iemand met een migratieachtergrond die erbij wordt betrokken om diversiteit uit te stralen. Niet vanwege je kennis hoor je erbij, maar vanwege je achtergrond, is het verwijt. Het mocht de pret die dag niet drukken, vol enthousiasme begon het nieuwe stadsbestuur aan de progressieve revolutie.

Van die vrolijke start was deze week niets meer te merken in het stadhuis. Inhoudelijk loopt de samenwerking tussen GroenLinks, D66, PvdA en SP heel soepel, terwijl de wethouders allerlei speerpunten in het eerste jaar tot uitvoering weten te brengen. Maar juist wethouder Meliani zit inmiddels op een dieptepunt

In een bijna acht uur durend debat werd haar afgelopen woensdag door de voltallige oppositie verweten ongeschikt te zijn als wethouder. Ze had de nasleep van een riante vertrekregeling voor oud-­gemeentesecretaris Arjan van Gils niet goed gemanaged en werd betrapt op tegenstrijdigheden. Tel daar haar onervarenheid bij op, waardoor de oppositie de wethouder moeiteloos klem kon zetten.

Het lag overigens niet alleen aan Meliani. De gemeente had immers voor haar aantreden fouten gemaakt in de deal met Van Gils, waarvan de huisaccountant melding heeft gemaakt bij de toezichthouder, het ministerie van Binnenlandse Zaken. Meliani kon niet anders dan die fout toegeven, maar daardoor wist de oppositie natuurlijk dat ze beet had en trokken de anders zo verdeelde politieke tegenstanders van Meliani gezamenlijk op.

De coalitiepartijen zagen het tandenknarsend aan. De druppel was dat oppositiepartijen eisten van Meliani dat zij haar excuses zou aanbieden, hoewel zij al diverse malen had gezegd dat zij de situatie betreurde en het in ’t vervolg beter zou doen. Men vond het vernederend voor Meliani, terwijl het nota bene een VVD-wethouder was die de deal met Van Gils een dag voor de raadsverkiezingen had gesloten.

Buiten de microfoons in de raadszaal om bemoeiden de raadsleden van GroenLinks zich veelvuldig met het debat. Naar verluidt zouden sommige van hen zelfs oppositieraadsleden met een migratieachtergrond hebben toegebeten dat het schandalig is dat zij meewerken aan de vernedering van een niet-witte vrouw. 

Op sociale media is te zien dat die opvatting breder leeft, ook onder Amsterdamse GroenLinksers. Raadsleden als Sylvana Simons (Bij1), Ayşegül Kılıç (Denk) en Don Ceder wordt niet alleen verweten dat zij samen optrokken met Forum voor Democratie, maar ook dat zij Meliani te hard hebben aangepakt omdat de wethouder een vrouw van kleur is. Een motie om de wethouder van haar verantwoordelijkheid over personeel & organisatie te ontheffen, werd een ‘witte man kan het beter-motie’ genoemd.

Daarmee krijgt Mangal met terugwerkende kracht gelijk. Binnen GroenLinks mag men natuurlijk vragen om compassie voor een partijgenoot, die de fout niet zelf gemaakt heeft, en die nieuw is in de politiek. Maar wie om steun vraagt voor Meliani vanwege haar migratieachtergrond, maakt van haar juist een token. En dat is vele malen pijnlijker dan een gebrek aan vertrouwen bij oppositiepartijen.

Politiek verslaggevers Michiel Couzy en Ruben Koops belichten beurtelings op zaterdag in ‘Republiek Amsterdam’ een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? r.koops@parool.nl.

Beeld Paul van der Steen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden