PlusColumn

Cijfergeil ja, zo zeiden we dat op school altijd

Lorianne van Gelder Beeld Linda Stulic
Lorianne van GelderBeeld Linda Stulic

Bij mij hoefde je niet aan te komen met een 7. Een zeven, god­samme, wat stelt dat nou voor. Nee, alleen een acht was goed genoeg. En zelfs dat niet.

Eigenlijk was alleen een negen of hoger iets om trots op te zijn. Ik was daarbij omringd door klasgenoten die net zo geil, of misschien nog wel geiler waren. En nee, we waren pubers, maar dat ging echt niet over seks.

Cijfergeil ja, zo zeiden we dat op school altijd. Cijferfetisjist zou je het ook kunnen noemen, maar dat associeer ik toch meer met accountants.

Cijfergeilheid gaat over scoren, over het hoogste cijfer willen halen, over nooit tevreden zijn, tenzij je de beste bent. Ik liet vakken vallen waarin ik niet goed genoeg was. Die ontsierden dat rapport alleen maar.

Staatssecretaris Sander Dekker heeft daar ook een handje van. Toen vorige week de Pisaranglijsten van de Oeso bekend werden, met de onderwijsprestaties op wiskunde, natuurwetenschappen en lezen van 15-jarigen uit 72 landen, was hij ontevreden.

Nederland is gezakt naar de zeventiende plek op de gehele ranglijst en helemaal op wiskunde deed ons land het minder goed dan voorheen. Terwijl we in dat vak altijd één van de geilste scores hadden, stevig verankerd in de top tien.

Je kunt daar van alles over zeggen - Nederlandse kinderen zijn niet zo geïnteresseerd in bètavakken, we hebben matige docenten en stimuleren meisjes niet genoeg om de techniek in te gaan - maar je kunt ook gewoon vinden dat we niet zo naar lijstjes en cijfers moeten kijken. Dat kan namelijk nogal averechts uitpakken.

Ik hield bijvoorbeeld wiskunde b, scheikunde en natuurkunde voor gezien nadat ik niet boven de zes was uitgekomen.

Van de nieuwe scholen die dit jaar in Amsterdam zijn gestart doen meerdere niet aan cijfers. Ik vond dat raar, kan me er weinig bij voorstellen. Niet de stress van rapporten met niet hoog genoege cijfers, nooit de strijd van het vergelijken.

Het Cartesius 2, bijvoorbeeld, geeft geen cijfers en nooit onvoldoendes - is iets niet af, dan moet je gewoon nog even door. Vox in Noord doet iets vergelijkbaars. Verhelderend, simpel, niet-competitief.

In een wereld waarin alles wordt geteld, van Facebooklikes en Instagramhartjes tot stappen en YouTube-views, is dat eigenlijk een verademing.

Totdat een kind van school af komt en cijferlijsten moet gaan overhandigen. Ineens is cum laude op je diploma (ook een ideetje van Dekker) nodig bij de toelating van een internationale studie en worden we met zijn allen berispt voor de matige prestatie op de vergelijkingslijstjes.

Nederland een zesjescultuur? We leven gewoon in een meedogenloze meritocratie. Een zeven? Zelfs dat is niet goed genoeg.

Lorianne van Gelder (1984) is verslaggever en onderwijsspecialist bij Het Parool. In haar column schrijft ze over onderwijs en opvoeding. Lees al haar columns terug in het archief. Reageren? lorianne@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden