Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Buiten lezen? Geen schaduw, te veel lawaai, te harde grond

PlusMaarten Moll

De stapel vakantieboeken is de laatste dagen al met een paar centimeter gekrompen.

(Het leukste in de voorbereiding op de vakantie: de selectie boeken die meegaan in de achterbak. Ooit met alleen het eerste Millennium-deel op vakantie gegaan. Spijt, spijt, spijt. En o, dat verheugen op twee dikke Wallanders die ik ongelezen had kunnen laten.)

Ik kon het niet laten.

Bovendien is het deze week Boekenweek, dus ik voelde me volledig gelegitimeerd naar een boek te grijpen.

Ook al was het buiten het schitterendste weer sinds tijden, en zat ik binnen.

En al las ik een thriller, wat volgens sommige boekenpuriteinen (literatuurnazi’s) niet mag, maar hé, Kafka schreef ook thrillers, dus ho maar even met dat denigrerende vingertje. (Sneeuw van John Banville gaat ook mee op vakantie.)

Maar waarom niet die twee – mooi weer en lezen – combineren?

Ga lekker in het park zitten met je boek.

Nou…

Het balkon wil ik nog wel eens proberen, tot in de middag de zon er vol op begint te schijnen. Dan snel weer naar binnen.

En lezen in een park is me nooit goed afgegaan. Laat staan op het strand. Ik weet nog een vakantie in Portugal, lang geleden. Het strand bij Ericeira. Ik zat in een grot de hele dag in Patriot Games te lezen tot we weer terug naar de camping gingen. (Zeer matige verfilming met een matige Harrison Ford.)

De camping. Een dag voor de tent bij Lourdes, meedraaiend in de schaduw van een te dunne boom, lezend in Presumed Innocent. Vergeten mezelf goed in te smeren omdat ik zo meeleefde met Rusty Sabich (een sterke Harrison Ford in de verfilming).

Parken zijn dichterbij.

Ik zie ze, hoor, die lezende mensen. Toch lukt het mij niet.

Doezelen, prima. En de krant lezen lukt ook nog wel, maar een boek?

Geen schaduw, te veel lawaai, te harde grond.

Beestjes.

Honden die achter ballen aanzitten en die over me heen denderen.

Druppend waterijs boven mijn boek. (Ooit gebruikte een van de meiden in de vakantie een raketje als boekenlegger. En de bundel verhalen van Quiroga werd ongevraagd ergens bij een rivier gebruikt om een tafeltje te stabiliseren, waardoor het mooie stofomslag naar de haaien ging.)

Gewoon op de bank dus. Met Hoogzomer van Kim Faber en Janni Pedersen. Het vervolg op het uitstekende Winterland met de verbitterde rechercheur Martin Juncker en zijn eveneens met privézaken tobbende collega Signe Christiansen (neem ze allebei mee op vakantie!).

Na een bladzijde of tien al wroeging. Dat ik de thriller niet had bewaard voor straks, in Frankrijk, want ik werd onmiddellijk meegesleept in het verhaal.

Maar ik kon nu niet stoppen, zeker niet in de Boekenweek. De reep chocola moest op. Bovendien was het in Hoogzomer ook mooi weer, dus miste ik eigenlijk niets.

Van buiten drong vaag het geluid door van kinderen die in het water speelden.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden