Plus Column

Brullende mensen die mij moesten meedelen dat sneeuw verschrikkelijk is!

Thomas Acda Beeld Wolff

Ik ben gek op sneeuw. In Het Parool kun je dit veilig zeggen.

Vorig jaar heb ik me mijn verheuging op de sneeuw nietsvermoedend laten ontvallen op sociale media en ik belandde in een lawine van... ja, van wat eigenlijk? Van angstkreten en woedeaanvallen. Brullende mensen die mij hoe dan ook moesten meedelen dat sneeuw verschrikkelijk is! Het ergste wat er kan gebeuren!

Mensen vallen, wist ik dat wel? (Zeker! En niet zelden is dat een deel van de pret, maar ik vermoedde wel dat deze ontboezeming niet op gejuich kon rekenen.)

De troep! De dure schoenen die verpest worden! Trams die niet meer rijden. Treinen!

Enfin, de horror die deze mensen overviel bij de aankondiging van een sneeuwbuitje maakte dat ze tijd moesten vrijmaken om een eerzame liedjessmid de onbezonnenheid van zijn vrolijke opmerking in te laten zien.

En voor ik het wist keek ik niet meer hoopvol omhoog, maar treurde alvast om de medemens hier beneden.

De Hollander. Een schaatser, die levende door-weer-en-windmetafoor aan de ijskoude Noordzee. Over wie de Vikingen in vroeger dagen steevast zeiden: 'Nou, Hagar, laten we dat volk maar met rust laten. Dat is ons iets te robuust.'

En Hagar, allang blij dat Ivor het zei en niet hij, gooide het roer om, weg van die elkaar naakt door de sneeuw gooiende lallende wildebrassen.

Sneeuw is mooi, toch? En sneeuw bedekt wat niet mooi is. Sneeuw maakt alles lieflijker.

Kinderen hebben het nog wel op sneeuw. Die zien meteen de schoonheid. Het sporen maken. Sneeuwengelen. Sneeuwpop. Sneeuwballengevecht. Zachte ballen maken en die naar het meisje van je dromen gooien. Misschien vinden volwassenen sneeuw niet leuk omdat ze dit allemaal niet meer mogen.

Van juffrouw Willemsen mocht ik altijd naar buiten als het ging sneeuwen. Mijn moeder moest bij de hoofdmeester komen om te horen 'dat er met Thomas geen land meer te bezeilen was als het begon te sneeuwen'. Ze antwoordde: "Weet ik. Laat hem naar buiten. Hij wil alleen maar in de sneeuw staan. Na een halfuurtje komt ie weer terug. Laat hem maar."

Elkaar even laten. Was mijn moeder maar president van Amerika geworden.

En als u dan toch nog boos bent op het feit dat ik me wél verheug op sneeuw, weet dan dit: het zet toch nooit door.

De stad is altijd drie graden warmer - niet dankzij uw vrolijke inborst overigens - en dat is steevast genoeg om de prachtige witte vlokken tot ijskoude zeikregen te maken.

Veel plezier daarmee dan maar, hè?

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden