Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Boris Johnson heeft niets met Mark Rutte

Plus Theodor Holman

Zou Boris Johnson weleens gezellig bellen met Mark Rutte?

Dat denk ik niet.

Mark is echt een Merkelkindje. Je ziet hem wel bellen over niks, gewoon omdat het Angela is.

“Alles goed met u?”

“Ja, jongen.”

“Met Herr Merkel ook alles goed?”

“Ja hoor, dank je wel.”

Maar Boris en Mark zie ik geen leuke gesprekken voeren, of elkaar leuke emoji’s sturen. Rutte is steeds geïrriteerd als hij het over de brexit heeft. Hij wil het niet, hij snapt het niet en hij kan nauwelijks verhullen dat hij het stom vindt van die Engelsen.

Boris heeft ook niets met Mark. Boris heeft daarvoor te veel ego. Hij vindt Nederland vermoedelijk een te klein landje. Best aardig, grappig zelfs, Amsterdam leuk, Rijks en Stedelijk heus wel interessant, maar dat is het dan ook. De tocht naar Chatham (‘The raid on the Medway’) zit hem nog altijd dwars en het beeld van Michiel de Ruyter (staat dat eigenlijk nog in Vlissingen of is dat al aan gruzelementen geslavernijd?) zal hij niet snel bezoeken.

Boris heeft, in zijn optreden en in zijn proza, altijd iets verneukeratiefs; hij meent bloedserieus wat hij doet, maar hij kan dat niet bloedserieus doen. Incongruentie is zijn handelsmerk wat me iets ­‘Etonian’ lijkt. Die Rees-Mogg, conservatief parlementslid, heeft dat ook. (Diens kinderen hebben doopnamen als Alphege, Sixtus, Boniface, Anselm en… Theodore).

Mark houdt ook wel van relativering, maar dat zijn altijd van die grapjes met een glans van zelfgenoegzaamheid. Hij is recht door zee (Michiel de Ruyter dus) maar dat retoriekt Johnson makkelijk weg.

Want Boris spot waar Rutte zijn kleine grapjes oplacht, als een acteur die aan het einde van de witz een wenkbrauw optrekt zodat het publiek weet dat het grappig is bedoeld en dient te lachen.

Boris heeft gisteren een overwinning behaald en een nederlaag geleden. In dat halve clownspak van hem met die wilde blonde haren wist hij toch weer alle opties open te houden. Hij ‘pauzeert’. Het zou zomaar kunnen dat door een merkwaardige speling van het politieke lot die brexit niet doorgaat, maar voor hetzelfde geld gaat hij wel door. Het blijft vermakelijk theater, een politieke goochelvoorstelling met Boris als The Wizard of Oz.

En ondertussen vraag je je af: als er geen brexit was geweest, waar was het dan in de EU over gegaan?

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden