PlusColumn

'Boreaal' trok meer aandacht dan de doden in Utrecht

Theodor Holman
Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Het kan aan mij liggen, maar ik merk dat er heel weinig aandacht is voor die aanslag in Utrecht.

Dat was een terroristische aanslag.

Er vielen vier doden.

Nog steeds liggen er gewonden in het ziekenhuis.

Bij FC Utrecht was er een magistraal eerbetoon, maar een tendens die ik al merkte bij de terroristische aanslag op het Centraal Station in Amsterdam, zet zich nu door: we worden moe en suf van de terroristische aanslagen. Het boeit ons minder en minder. Terroristische aanslagen ­waren clusterbommen, tegenwoordig zijn het verkeers­ongelukken.

Tram botst op auto.

Ik las geen maatschappelijke analyses (weten we al), ik las nauwelijks iets over Gökmen T. de dader. (Is hetzelfde als al die anderen.) Maar het opvallendste vond ik dat ik de verontwaardiging zo tegenviel.

Ik twijfel. Is dat goed of slecht?

U mag best zeggen: 'Daar heb je hem weer!', maar toen Van Gogh vermoord was, vond ik de verontwaardiging op een of andere manier troostend. Er was iets ergs gebeurd, en ik las op gezichten van de kennissen om me heen dat er inderdaad iets ergs was gebeurd, maar ook de mensen in de stad, in het land, de journalisten en de politici straalden uit dat er iets vreselijks aan de hand was.

Het troostende daarvan was het besef dat je niet alleen was, dat er over nagedacht zou worden hoe het zover heeft kunnen komen, dat 'het probleem' erkend werd.

Is het probleem erkend? Of is het te groot om te erkennen? Kunnen we er wel mee omgaan? Wat is dat probleem precies? Vinden we de conclusies die we zouden moeten trekken te vervelend, te eng? Of hebben we er gewoon schoon genoeg van? Hebben we het probleem kapot gerelativeerd?

Ik geloof dat het begrip 'boreaal' meer aandacht heeft getrokken dan die vier doden door een terroristische aanslag in Utrecht. Natuurlijk, er werd wel iets gedaan aan Utrecht, maar het was minimaal in vergelijking met de terroristische aanslagen op Fortuyn of Van Gogh, of Charlie Hebdo.

Terrorisme heb ik altijd gezien als een dodelijk virus. Ik vergeleek het ook met kakkerlakken, steeds meer kakkerlakken die groter en groter worden, de stad bezetten, aan ons knagen en ons ten slotte opvreten.

Ik had nooit gedacht dat het bij ons zou gaan horen als een botsing tussen een tram en een auto.

Zo word ik een verwarde ­persoon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden