Massih Hutak Beeld Artur Krynicki

Boekverslagen? Mijn leerlingen schreven over Snapchat

Plus Massih Hutak

In de vier jaar dat ik ­Nederlands en ­maatschappijleer ­doceerde, was lees­bevordering onder ­jongeren één van mijn ­voornaamste thema’s. Ook al was ik met afstand de jongste ­docent op school, ook ik was blind voor de belevingswereld van mijn leerlingen.

Op een warme zomermiddag moesten mijn leerlingen boekverslagen schrijven. Ik keek de klas in en zag verslagen ­kinderen. Eén had het al opgegeven en was op haar telefoon bezig. Toen ik haar, Chaima, vroeg wat er zo interessant was dat ze in dit te warme lokaal niet een boekverslag aan het schrijven was, zei ze: “Sorry meester, maar ik kijk even naar de story van Helena op Snap. Mag ik ook hier een verslag over schrijven? Is kort maar wollah, zo spannend.”

Één van de belangrijkste ­dingen die ik heb geleerd in de tijd dat ik lesgaf, is: relatie vóór prestatie. Voordat wij volwassenen allerlei oplossingen bedenken voor problemen, waarvan wíj vinden dat jongeren die hebben, moeten we eerst investeren in een relatie met deze doelgroep en hun belevingswereld. Vooral als het gaat om iets als ­lezen. Dat komt neer op verhalenconsumptie: het prikkelen van de fantasie, verbreden van het referentiekader, leren denken voorbij grenzen, opbouwen van empatisch vermogen en in het beste geval ook het uitbreiden van de vocabulaire.

Ik liet al m’n leerlingen op hun telefoons, op Snapchat, kijken naar de story van een klasgenoot en ik liet ze daarover verslagen schrijven. Het volgende viel mij op: ze konden van iedereen zien waar diegene was en wat hij of zij deed, maar niet echt wat die persoon dacht en voelde.

Wat weer als interessante bijkomstigheid had dat de leerlingen zelf van alles verzonnen bij elkaars story. En het allerbelangrijkste: ze hadden er plezier in. Ze consumeerden verhalen en produceerden die tegelijkertijd, zonder dat ze het in de gaten hadden.

Wat zegt het feit dat jongeren in heel Nederland, ongeacht sociale klasse, afkomst en culturele achtergrond massaal hiphopmuziek luisteren, binnen no time lappen teksten uit hun hoofd leren en reproduceren? Wat zeggen de miljoenen views en streams op YouTube en Spotify? Wat zeggen de openhartige beelddagboeken die jongeren bijhouden op Snapchat en Instagram? Deze onderdelen heten letterlijk stories, verhalen. Het laat zien dat jongeren vandaag de dag een grotere honger hebben naar verhalen dan ooit.

Deze week brachten de Onderwijsraad en de Raad voor Cultuur een advies uit aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over leesbevordering onder jongeren. Ik denk dat als we het hebben over taal, we ons moeten afvragen of dat enkel schrijf- en spreektaal of ook beeldtaal betekent. Ik geloof dat vooral nu, voor de huidige generatie tieners, het één het ander niet hoeft uit te sluiten.

Laten we in de toekomst aan jongeren vragen wat ze zelf willen lezen. En via welke media. Hopelijk maken we dan in de toekomst verhalen die ‘kort maar wollah, zo spannend’ zijn.

Rapper en schrijver Massih Hutak (26) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden