PlusDerk Sauer

Boefje, de schrik van de vele eekhoorns in het bos

Column Artikel Roze Beeld Artur Krynicki
Column Artikel RozeBeeld Artur Krynicki

Op internet doet een meme de ronde dat alle katten die nu in Rusland rondlopen geboren zijn nadat Poetin in 2000 aan de macht was gekomen.

Dan hebben ze buiten onze Boefje gerekend.

Zoon Pjotr (nu 28) vond, toen hij zes jaar was, een piepklein poesje in het bos vlak bij school. Het was winter en het beestje was op sterven na dood.

Volgens de dierenarts was het zonde van het geld en de tijd om Boefje – zoals onze jongens het poesje inmiddels hadden gedoopt – te redden. Maar met veel liefde en aandacht van de hele familie houdt Boefje het nu al 22 jaar vol.

Ze ontpopte zich van een scharminkeltje tot de schrik van de vele eekhoorns in het bos. Met grote regelmaat sleepte ze een eekhoorn – vaak net zo groot als zijzelf – ons huis binnen.

In die 22 jaar zag ze hoe honden kwamen en gingen – waaronder de Russische straathond Bolto, die aan epilepsie leed en met haar aanvallen ons allen de stuipen op het lijf joeg.

En onze Drentse patrijs Snuffel die tijdens de dagelijkse wandeling langs de Moskva voor onze neus door een Russische jager – die voor de lol op honden schoot– werd neergeknald. Snuffel stierf ter plekke in mijn armen.

Vanaf haar favoriete plekje op de vensterbank in de keuken zag ze onze jongens groot worden.

Stuk voor stuk verlieten ze ons huis – en dan ging Boefje op zoek naar een nieuw bed waar zij ’s nachts warmte vond.

Toen het empty nest toesloeg namen we er – tot Boefjes ongenoegen – weer een hond bij: een Berner sennen van een nest bij de buren.

Ze snuffelde aan ons eerste kleinkind en miauwde de boel bij elkaar als de jongens in het weekend langskwamen.

We namen haar mee uit wandelen rond de datsja – een gewoonte die ze van de honden had overgenomen.

Ze weigerde om ook maar iets anders dan Whiskas te eten en haalde haar neus steevast op voor lekkernijen die we haar voorschotelden.

’s Avonds was de bank haar domein en moesten de honden het niet wagen om bij haar in de buurt te komen.

De jongens hoopten al dat Boefje het Guinness Book of Records zou halen (het huidige record staat op 26 jaar) maar de laatste maanden is zij snel achteruit gekacheld.

Half blind sprong ze naast de vensterbank om met een harde klap op de keukenvloer te belanden. Sinds begin deze week is ze gestopt met eten en is ze niet meer dan een zielig hoopje ­botten.

Het leven hoeft voor haar niet langer. We ­vrezen dat Boefje binnenkort haar laatste adem zal uitblazen.

Buiten jaagt een sneeuwstorm – net als 22 jaar terug, toen Pjotr haar vond tijdens net zo’n strenge winter.

Derk Sauer is uitgever van The Moscow Times en columnist bij Het Parool. Hij is ook ­oprichter van de Russische krant Vedomosti en oud-uitgever van RBK Gazeta.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden