Marcel Levi.Beeld Artur Krynicki

Bizar dat we discussiëren over het vaccineren van deze mensen

PlusMarcel Levi

Ik heb er net een pittig dienstenblok opzitten in een van onze nieuw uitgebreide intensivecare-units. Twintig doodzieke patiënten met coronavirus, allemaal met beschadigde longen en hevige ademhalingsproblemen waarbij alleen toedienen van extra zuurstof niet voldoende is.

Ik ben wel wat gewend wat betreft heftig zieke mensen, maar deze intensieve dagen gaan je niet in je koude kleren zitten. In de tussenliggende vrije uren ben je onvermijdelijk nog veel bezig om alle ontwikkelingen van de dag te verwerken. Moeilijke situaties bij mensen die achteruit gaan of zelfs komen te overlijden, plotselinge incidenten die acuut aandacht vragen, emotionele telefoon- of Skypegesprekken die je samen met je patiënten en hun familie voert, aandacht en steun voor je junior dokters, verpleegkundigen en de rest van het team, en alle andere zaken die spelen rondom een groep intens zieke patiënten.

Iedereen kan snappen dat de mentale belasting heftig kan zijn. Gelukkig hebben veel zorgprofessionals geleerd daarmee om te gaan, al dan niet met steun van collega’s of psychologen. En, niet te vergeten, het thuisfront, want dat vecht ook keihard mee en helpt tijdens de pitsstops om de Formule 1-zorgwerker fysiek en mentaal weer op te plussen en om wat energie in de tank te krijgen. De kids, hoe klein ze ook zijn, hebben ook echt wel door dat moeder of vader veel stress op het werk ondervindt en doen op hun manier hun best.

Vaak wordt vergeten dat huisgenoten zich in de tussentijd wellicht ook stiekem een beetje zorgen maken of de gezond­heids­werker, die de hele dag omringd is met al die corona­patiënten, het virus ongemerkt mee naar huis neemt en kwetsbare familieleden kan besmetten. 

Inderdaad kunnen lange diensten te midden van coronapatiënten die door hun behandeling waarschijnlijk miljoenen sterk infectieuze viruspartikels de omgeving in slingeren, een potentiële bedreiging vormen voor het leger aan zorgmedewerkers dat hen bijstaat. Dit risico is ondanks die benauwende beschermende schorten en knellende maskers niet verwaarloosbaar. 

Daarom is het bizar dat het zoveel overredingskracht moest kosten om beleidsmakers duidelijk te maken dat deze groep zorgmedewerkers als eerste een vaccinatie tegen het coronavirus moest krijgen. Ik kan met de beste wil van de wereld geen andere reden verzinnen dan dat mensen die hierover beslissingen nemen, geen flauw idee hebben waar werkers aan de frontlinie dagelijks mee te maken hebben. Het is alsof je brandweermannen een brandend huis instuurt om mensen te redden zonder hen te voorzien van perslucht en maximaal beschermende materialen.

Het positieve effect van dat eenvoudige prikje op de stemming van die professionals aan het bed van de patiënt was in ons ziekenhuis fenomenaal. Meer dan naar wekelijks applaus of hilarische zorgfooien snakken zorgmedewerkers naar voldoende waardering en oprechte aandacht voor hun veiligheid en welzijn.

m.levi@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden