Plus

Binnenhof is soort clubhuis van een satanische sekte geworden

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (35) probeert op maandag, woensdag en vrijdag iets van het leven te begrijpen.

james Worthy
James Worthy Beeld Agata Nowicka
James WorthyBeeld Agata Nowicka

Onze manier van leven loopt gevaar, hoor ik overal, maar wat is in vredesnaam onze manier van leven en waarom zetten we überhaupt een bezittelijk voornaamwoord voor zo'n ongrijpbare term?

Ook VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra sprak deze week over onze manier van leven, maar zijn manier van leven zal nooit de mijne worden. Zijn manier van leven bestaat in zijn geheel uit liegen, angst creëren en bezorgdheid veinzen, want dat is nu eenmaal het volledige takenpakket van de moderne politicus. Angst is macht.

In de zomer van 1977 was iedereen in de stad New York bang voor seriemoordenaar Son of Sam. Hij, David Berkowitz, had het vooral op vrouwen met bruin haar gemunt, dus alle brunettes in de stad verfden het haar blond. Dat is macht.

Nu lijkt het me niet heel wijs om onze huidige volksvertegenwoordigers met seriemoordenaars te gaan vergelijken, maar ik zie helaas steeds meer overeenkomsten tussen deze twee beroepsgroepen. Berkowitz moordde in opdracht van de hond van zijn buren, Nederlandse politici doen alles in opdracht van de onderbuik van de hond van de buren.

Het menselijke lijkt compleet weg in de politiek. Alles draait om macht en angst. Het Binnenhof is een soort clubhuis van een satanische sekte geworden. Ze offeren de waarheid en hun eigen inlevingsvermogen op voor een tikkeltje macht.

De lijsttrekkers van alle grote partijen pogen het volk te hypnotiseren met een ketting van vooroordelen. "Wees bang voor dit. Wees bang voor dat. De grenzen moeten dicht. Onze vrouwen. Onze banen. Onze manier van leven. Jullie pijn is mijn pijn." De plaat blijft al maanden hangen, maar het volk danst onvermoeibaar naar de pijpen van eenieder die het hardst schreeuwt. De brulaap met de hardste brul krijgt het vrouwtje. En dat is dan onze manier van leven.

undefined

Ik weet nog goed dat ik voor het eerst alleen een spookhuis binnenreed. In de verte klonk het geluid van een kettingzaag. Een mechanische spin blies rook uit zijn giftanden. En toen zag ik opeens een man in een wolvenpak lopen. Ik gilde en pakte de hand vast van de man die in het karretje achter mij zat. Ik kende de man niet, maar zijn hand had een kalmerend effect op mij. En zo gaat het nu dus ook in Den Haag. Den Haag maakt het volk zo bang, dat het volk wel naar de eerste de beste hand moet grijpen.

Onze manier van leven loopt gevaar? Nee, de gemanierdheid loopt gevaar. We zijn in oorlog met oorlogsvluchtelingen. Inleven is uitleven geworden. Onze, onze, onze: we diskwalificeren hele bevolkingsgroepen nog voordat ze een startschot hebben gehoord.

Alles staat al vast. We zijn zo verdomde bang, dat mensen kennelijk geen recht meer hebben op het maken van een eerste indruk. "Dit zijn de monsters die onder onze bedden leven," hoor je de volksvertegenwoordiger zeggen en de hoorntjes die uit zijn schedel groeien beginnen te jeuken.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden