Johan Fretz. Beeld Artur Krynicki
Johan Fretz.Beeld Artur Krynicki

Bij D66 kwam niemand op het idee om Van Drimmelens slachtoffer op te bellen

PlusJohan Fretz

Johan Fretz

‘Niemand van D66, Kaag noch het bestuur, nam afgelopen week contact op om te vragen hoe het met haar ging.’ In dat ene zinnetje in de Volkskrant zat het allemaal. Met ‘haar’ werd het MeToo-slachtoffer bedoeld van Frans van Drimmelen. Zelfs nadat de beerput was open gegaan en D66 in alle schijnheilige paniek in de damage control-modus was geschoten, was het bij niemand opgekomen om het slachtoffer op te bellen. Peak D66: geen daden, maar woorden. Progressieve praatjes voor de bühne, ijskoude machtspolitiek in de werkelijkheid.

Natuurlijk werden we wel bestookt met sentimentele spijtbetuigingen. Partijvoorzitter Victor Everhardt veinsde dat hij het allemaal heel erg vond voor de vrouw, terwijl iedereen die de Haagse tamtam een beetje volgt (het Binnenhof heeft zo haar eigen juicekanalen) weet dat hij en het partijbestuur geen snars geven om eigen mensen en volksvertegenwoordigers in nood, en altijd kiezen voor lijfsbehoud en beeldvorming. Met alle gevolgen van dien.

De verklaring van Sigrid Kaag was al niet veel beter. Ze had geen ‘recollectie’ aan de sms die het slachtoffer haar had gestuurd. Kennelijk is het geheugenverlies van Mark Rutte besmettelijk, na Hugo de Jonge kan nu ook Kaag in quarantaine. In haar verklaring stond: ‘Ik vind het verschrikkelijk dat mensen zich onveilig hebben gevoeld bij D66.’ Nee, eminentie Kaag: ze voelden zich niet onveilig, ze wáren onveilig. Dat is onomstotelijk bewezen en de bewijzen daarvan waren al een jaar in het bezit van de partij. Die werden moedwillig in de doofpot gehouden. Het gebeurt allemaal bij daglicht. We weten best dat D66 er een handje van heeft om de bevolking grof te onderschatten (‘Wie zijn die mensen?!’), maar we zijn niet achterlijk.

Bespaar ons in vredesnaam die politieke nepexcuses. Het is toch onvoorstelbaar? Je afficheert jezelf als boegbeeld voor vrouwenrechten en emancipatie, nieuw leiderschap, maar verwijst een slachtoffer van een bevriende en bewezen smeerlap in je eigen partij liefdeloos naar advocaten. Als het onbedoeld uitkomt, zeg je dat je dat bent vergeten en tot slot: ‘Het spijt ons als je je onveilig hebt gevoeld’. Zeg dan helemaal niets.

Misschien had Kaag nog even wat pr-advies gevraagd van haar maatje Frans van Drimmelen. Gewoon off the record. Ook Frans betuigde spijt ‘aan iedereen die hij gekwetst had’. Als Frans van Drimmelen je autoruit intikt en je telefoon jat, stuurt hij je daarna een briefje waarop staat dat hij het betreurt dat je je bestolen voelt.

Ik dacht terug aan de nacht dat het premierschap van Mark Rutte aan een zijden draadje hing. “Hier scheiden onze wegen,” zei Sigrid Kaag stellig. Maar aan het einde van de rit besloot ze hem toch niet het beslissende zetje naar de uitgang te geven. Opeens dacht ik: misschien liet ze Rutte wel zitten, omdat ze toen al wist dat ze zelf ook weleens glashard loog om het eigen lot te redden.

Nu blijkt Kaag een doodgewone Haagse politicus. Verder dan krokodillentranen komt D66 niet. Iedereen blijft aan. Er komt geen verder onderzoek. De campagneslogan ‘We laten niemand vallen’ bleek vooral gericht aan de eigen partijtop.

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Hij schrijft elke zaterdag een column voor Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden