Plus Column

Bij Ajax leer je over transvetten

Ellen Dikker Beeld Wolff

De hele bus is stil. Er heeft net een jongetje een preek gehad. Het is één van de eerste uitwedstrijden en de nieuwe teamleider wil meteen duidelijk maken wat hij van de jongens verwacht.

Het jongetje at als lunch een Snickers. De jongens moeten leren dat bij het leven van een topsporter een bepaald voedingspatroon hoort. En dat een Snickers daar niet bijhoort, zullen ze niet gauw vergeten.

Voeding is een veelbesproken onderwerp tussen de moeders langs de lijn. Niet zo gek, want de ouders worden bestookt met adviezen. Eén keer per jaar krijgen we zelfs een kookworkshop, door de meesten aangegrepen als gezellig uitje.

Bevrijd van voetbalstress en prestatiedruk wordt er vrolijk in groepjes gekookt. Met uitsluitend natuurlijke producten, dat wel. Maar Ajax zou Ajax niet zijn als er ondertussen niet de nodige kennis werd overgedragen.

Een voedingswetenschapper in dienst bij Ajax vertelt hoe het moet. Een handje noten per dag. Niet meer dan drie porties zuivel. De helft van het bord moet met groenten zijn gevuld. Vette vis is goed. Transvetten niet. Gezoete drankjes ook niet. Alleen water. Veel water. Geen snoep, geen koek, geen chips, geen pizza, geen patat.

Ga er maar aan staan als moeder van jonge kinderen.

"De mijne lust geen avocado. Echt niet."

"Eet die van jullie havermout? Die van mij begint spontaan te kokhalzen."

"Ik krijg hem niet aan de vis. Ik kan hem toch niet dwingen?"

Er worden recepten uitgewisseld en gezonde alternatieven gedeeld. Ouders en kinderen doen hun uiterste best de regels na te leven. Als er Ajaxvriendjes komen spelen, drinken ze braaf alleen water.

En na het kinderfeestje van mijn zoon verontschuldig ik me naar de ouders voor het zakje chips dat ik ze heb gegeven. "Verder alleen gezonde snacks hoor. Maar het is ook feest," zeg ik met een vergoelijkende glimlach.

Ik hoor van een moeder uit een ander team dat daar een ware concurrentiestrijd is uitgebarsten. Wie scoort met het beste lunchpakket? Bij Ajax is alles competitie. Koelboxjes met wraps, bakjes gesneden rauwkost en volkorenpasta met gegrilde groenten gillen om een eerste plaats.

Laatst was ons team een hele dag op Varkenoord, het trainingscomplex van Feyenoord. De kantine daar herinnerde me aan een ander tijdperk.

Terwijl onze jongens ergens lunchten met hun bruine broodje kipfilet, bestelden wij moedertjes een royaal patatje met, een beetje schichtig om ons heen kijkend of de teamleider ons niet zag. Maar hé, we konden niet anders. Feyenoord loopt nou eenmaal altijd achter.

Cabaretière Ellen Dikker had heel lang niets met voetbal, totdat haar zoon werd gescout door Ajax. Iedere zaterdag schrijft zij in Het Parool een column over haar 'Kleine Messi'. Reageren? e.dikker@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden