Theodor Holman. Beeld Artur Krynicki
Theodor Holman.Beeld Artur Krynicki

Bezos, Branson en Musk zijn in mijn wereld mensen van een andere planeet

PlusTheodor Holman

Ik zou ook wel de ruimte in willen. Misschien ook wel in mijn eigen raket. Dus ik snap die rijke stinkerds wel.

Uiteraard begrijp ik ook iedereen die roept: “Schande, met dat geld hadden ze zo veel goeds kunnen doen in deze tijd.”

Dat is vast waar, maar je wilt ook een droom waarmaken. Zo’n droom ga je niet opgeven, zeker niet als je de mogelijkheden heb.

Het waarmaken van dromen is een pijler van onze cultuur. Een droom is een persoonlijk ideaal, een geheim idealisme. Het motiveert, het geeft je energie. Je moet uiteraard binnen de regels van de wet blijven.

Nu wordt er beweerd dat die rijke stinkerds in wezen amoreel zijn omdat ze zo weten te foezelen met hun inkomsten dat ze eigenlijk nauwelijks belasting betalen. Hun droom, zo wordt beweerd, maken ze dus waar zonder tegenprestatie.

Ik vind dat altijd een ingewikkeld probleem. Wanneer een wet mazen bevat, dan mag je daar gebruik van maken. Advocaten doen niets anders dan mazen in wetten zoeken. Dus als je zegt: ik vind zo’n rijkeluis­moreel verwerpelijk, dan vind je hem misschien onaardig en een persoonlijkheid bezitten die je liever niet in je vriendenkring hebt, maar in feite doet de rijkaard niets verkeerd.

Er zijn heel veel functionarissen die niets verkeerd doen, maar die ik ook moreel verwerpelijk vind. Ik kan ze niets maken. Ze hebben andere idealen dan ik.

Daar komt nog bij dat die rijke stinkerds zo veel verdienen dat het kleine muizenbeetje dat ze van hun inkomsten wel aan de belasting betalen, vermoedelijk meer is dan wat alle lezers van deze krant aan belasting betalen. Daarbij – u kent het vervolg – zorgen ze ook voor werkgelegenheid en dat de economie af een toe van verse smeerolie wordt voorzien.

Eerlijk is eerlijk, ik heb bewondering voor mannen die tien, twintig jaar jonger zijn dan ik en zulke gigantische dromen waarmaken. Ik merk dat ik ze dan veel vergeef, hoe vervuilend ze ook werken. Ik geloof zelfs dat elke droom die je wilt waarmaken altijd een morele grens overschrijdt. Men is te egocentrisch, te onbetrouwbaar of men overtreedt welbewust sommige wetten.

Je kunt ook volstrekt immoreel zijn en nooit je dromen waarmaken. (‘Dag Nobelprijs.’)

Bezos, Branson en Musk zijn geen heiligen. (Of misschien zijn ze dat ook, dat weet ik niet.) In mijn wereld zijn het mensen van een andere planeet. Grappige monstertjes waar ik nieuwsgierig naar ben.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden