Opinie

‘Betrek lhbtq-jongeren bij aanpak ‘homogenezing’

‘Homogenezing’ komt nog steeds veel voor in Nederland. De politiek werkt aan beleid om dit te stoppen. Waarom betrekt zij lhbtq-jongeren daar niet bij, vraagt Benjamin Nolan van jongerenorganisatie Choice for Youth and Sexuality zich af.

Conversietherapie ondermijnt de vrijheid en gelijkheid van lhbtq-jongeren en moet daarom worden aangepakt. Beeld Getty Images/iStockphoto

De claim van conversietherapieën is (ten onterechte) dat zij de seksuele gerichtheid of genderidentiteit van lhbtq’ers kunnen onderdrukken of veranderen, met alle schadelijke gevolgen van dien. Gelukkig wordt sinds december gewerkt aan een oplossing voor dit probleem in Nederland.

VVD, GroenLinks, PvdA en D66 spraken middels een motie hun zorgen uit over de kwetsbaarheid van jongeren. Conversiepraktijken hebben namelijk een serieuze schadelijke invloed op de fysieke en mentale gezondheid van jongeren en kunnen leiden tot vereenzaming, depressies en suïcidale gedachten.

De motie leidde tot nationaal onderzoek. Voor lhbtq- en jongerenorganisaties was dat een belangrijk moment: er kwam erkenning voor een probleem dat onze vrijheid en gelijkheid ondermijnt en er werd specifiek gevraagd naar onze behoeften. Veelbelovend: een gezamenlijke aanpak van het probleem is immers essentieel voor het vinden van een passende oplossing.

Schrijnende uitkomst

De uitkomst van het eerste deel van het onderzoek – over de schaal en omvang van conversiepraktijken – verscheen afgelopen mei. ­De resultaten zijn schrijnend; één op de drie jongeren ondergaat de conversietherapie onder dwang. We kunnen slechts vraagtekens zetten bij de overtuigingen die andere jongeren ertoe drijven om die therapie ‘vrijwillig’ op te zoeken.

Een andere uitkomst van het onderzoek is dat conversietherapie in heel Nederland bestaat en naar schatting door vijftien verschillende organisaties en individuen openlijk aangeboden wordt. Daarnaast, benadrukken de onderzoekers, vinden veel conversiepraktijken in een meer informele setting plaats – vanuit ouders of leraren bijvoorbeeld.

Voor het onderzoek is gesproken met ruim zestig jongeren die over hun ervaringen wilden vertellen. Maar naar verwachting ligt het aantal jongeren dat aan deze praktijk wordt blootgesteld vele malen hoger.

Toen het onderzoek in juni aan de Kamer werd gepresenteerd, gebeurde iets opmerkelijks: de belangen van Kamerleden leken veranderd. Stond eerst het belang van jongeren centraal bij hen, nu stelde geen enkel Kamerlid een vraag die ook maar iets met jongeren te maken had. Er ontstond een methodische discussie over de aanbesteding van het onderzoek en de betrouwbaarheid van de resultaten, maar er viel geen woord over de mensen over wie dit gaat – jonge lhbtq’ers.

Kamerleden verliezen zo de essentie van de discussie uit het oog: het beschermen van het recht van lhbtq-jongeren om te zijn wie ze zijn – zonder druk of discriminatie door derden.

Vervolgstappen

Als jonge lhbtq’er die voor een jongerenorganisatie werkt, maak ik mij hier zorgen over. Niet alleen lijkt er weinig aandacht voor de urgentie en kern van het onderzoek, het kabinet loopt ook het risico het participatierecht te schenden door zijn aanpak van dit probleem.

Volgens het participatierecht, dat voortkomt uit het VN-Kinderrechtenverdrag, hebben jongeren het recht om gehoord en betrokken te worden bij alle beslissingen die over hun leven gaan.

Als het over conversietherapie gaat, betekent dit dat jongeren een stem moeten krijgen bij het vaststellen van het beleid dat voortkomt uit de resultaten van dit onderzoek. Minister De Jonge zou bijvoorbeeld een lhbtq-jongerencommissie kunnen oprichten die onafhankelijk feedback geeft op de ontwikkeling, implementatie en evaluatie van het nieuwe beleid.

Aanvankelijk begon het onderzoek sterk en stonden jongeren op de voorgrond. Maar nu ontbreekt een gedegen plan van aanpak, en een initiatief van minister De Jonge om jongeren te betrekken bij de vervolgstappen.

Als dit uitblijft, loopt het kabinet het risico dat het de verplichtingen uit het kinderrechtenverdrag niet nakomt. En ook dat het probleem van conversietherapie niet of onjuist wordt opgelost.

Het wordt hoog tijd dat de partijen die zich eerder terecht uitspraken over dit probleem – VVD, GroenLinks, PvdA en D66 – hun verantwoordelijkheid nemen. Laat hen de minister aansporen om lhbtq-jongeren actief te betrekken bij de volgende fase, zodat er sterk overheidsbeleid van de grond komt.

Benjamin Nolan, lobbyist bij jongerenorganisatie Choice for Youth and Sexuality.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden