Plus Column

Beter worden betekent niet alleen het genezen van kwalen

Theodor Holman Beeld Wolff

Wie gezond leeft, leeft zes jaar langer, zei Teletekst.

Dus als ik straks sterf, dan is dat in het besef dat ik nog zes jaar had kunnen leven.

Heb ik dan dat besef?

Ik vermoed dat men dit bericht de wereld in slingert om mij en anderen te bewegen te bewegen en minder en gezonder te eten.

Ben je als je in goede conditie sterft minder bang voor de dood dan als je zes jaar daarvoor gestorven was in een slechte conditie?

En als ik gezond eet, beweeg en op mijn bloeddruk let, wie zegt mij dan dat ik niet geveld wordt door een erfelijke kwaal? Mijn moeder stierf aan een vorm van alzheimer, evenals mijn grootmoeder, dus ik zal dat vermoedelijk ook krijgen. En als je dat hebt, wat heb je dan aan die zes jaar extra?

In zo'n mededeling als 'gezond leven is langer leven' schuilt een gevaar, namelijk dat de medische wereld geen pillen meer wil uitvinden om je langer te laten leven mét die kwalen.

Moet ik mij overigens schuldig voelen omdat ik pillen slik? Die suggestie wordt wel gewekt. Misschien draag ik schuld, door mijn appetijt in vlees en alcohol, dat mijn bloeddruk te hoog is en mijn aorta is dichtgeslibd, maar moet ik daarvoor worden
gestraft?

Beter worden betekent niet alleen het genezen van kwalen, maar ook beter worden ten opzichte van wat je was. Door bijvoorbeeld een zinvoller leven te leiden.

Ik vind genieten van het ­leven zinvol. Genieten betekent veel zout, veel zoet, goed vlees in de kuip, zo min mogelijk bewegen, en alcohol. De dokter moet mij dan een pil­letje voorschrijven als ik ergens last van krijg. Zijn er geen pilletjes? Die moeten dan snel worden uitgevonden.

Toevallig zit ik in een om­geving met te veel gezondheidsfreaks. Ze zijn van mijn leeftijd. Eten muizenhapjes, zwemmen, wandelen, en hebben een huid die glimt als een appeltje.

Maar saai dat ze zijn! Ze stinken naar yoghurt en schimmel van hüttenkäse. Ze drinken Spa en zoeken om half tien in een koude schuur hun bamboematje op en slapen tien ­seconden nadat ze zijn gaan liggen.

Ze blijven zes jaar langer ­leven. Hartelijk gefeliciteerd! Maar als deze aarde beter en leuker moet worden, dan moeten de artsen alles in het werk stellen om mijn manier van ­leven te laten voortduren.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden