Opinie

‘Bestrijd homohaat én moslimhaat’

Lhbti-moslims krijgen van zowel conservatieve moslims als islamcritici kritiek. Dino Suhonic vindt dat islamofobie en homofobie samen bestreden moeten worden. 

Gay Pride in Londen, vorige week zaterdag. Beeld AFP

‘Minder islam, meer orgasmes,’ stond vorige week op een van de borden van een kleine groep ex-moslim-lhbti’ers, die al voor derde keer op rij meedoet aan de Gay Pride in Londen. Deze groep werd al eerder beschuldigd van het verspreiden van moslimhaat. 

De organisatie hierachter is de Raad van Ex-Moslims van Groot-Brittannië (CEMB), die op hun website tal van artikelen publiceerde waarin haat tegen moslims wordt gelegitimeerd. Ook al zijn veel mensen het met hen eens dat er wel degelijk obstakels zijn binnen moslimgemeenschappen om seksuele diversiteit te omarmen, krijgt de raad steeds minder bijstand.

De groep krijgt de kritiek zich te verschuilen achter islamkritiek en vrijheid van menings­uiting. De raad verdedigde zich door te beweren dat de islam de oorzaak is van homohaat. Dat is volgens hen de reden dat homoseksualiteit vooral in moslimlanden strafbaar is. Ze krijgen op social media steun van voornamelijk rechtse groepen, die hun solidariteit tonen door gezamenlijk ‘tegen de islamisering van Groot-Brittannië’ te vechten.

Sommige homobelangenorganisaties leveren ook financiële middelen voor de activiteiten van de ex-moslimgroep. In het begin kreeg de groep steun vanuit verschillende lagen van de moslimgemeenschap. De raad wilde ook intensiever samenwerken met queer en ‘progressieve’ moslims, maar die oorspronkelijke steun is weggevallen omdat de groep volgens velen het hele geloof zou ridiculiseren. Dit jaar worden ook progressieve en queer moslimgroepen door de ex-moslimraad als tegenstanders gezien.

Neoconservatieve moslims

Tegenover hen staat een groep vooral neoconservatieve moslims die hun homofobie in reacties goedpraat door foto’s van islamofobe leuzen op hun sociale media te delen. Beacon of tolerance, klonk het sarcastische bijschrift bij een van de foto’s.

Ze zijn antigender en vinden dat de decadente waarden onverenigbaar zijn met de islam. Deze groepen beroepen zich ook op vrijheid van meningsuiting en religieuze vrijheid. In het bijzonder zijn de volgers van de 5 Pillars-Facebookpagina boos. Ze benadrukken dat homo’s echt geen plek mogen hebben in de islam. Deze groep lijkt bewust te negeren dat er ook dit jaar tijdens de Pride in Londen organisaties als LGBT’s against islamophobia meeliepen.

De moderatoren van deze Facebookpagina hebben het ook gemunt op Sadiq Khan, de burgemeester van Londen. Khan kreeg veel ­kritiek om zijn openlijke steun aan de lhbti-gemeenschap. Hij werd voor een verrader en een afvallige uitgemaakt. 

Deze groep, ondanks een groot aantal volgers, krijgt niet veel bijstand. Kritiek op deze groep lijkt vooral hypocrisie te adres­seren. Volgens critici kan men niet vechten tegen onderdrukking van de eigen groep zonder tolerant te zijn naar andere minderheids­groepen.

Het een of het ander

Tussen deze twee kampen zijn queer moslims gevangen. Het is voor deze groep lastig te navigeren in een publieke discussie waarin ze weinig keuze hebben: je bent het een of het ander. Dat is voor veel queer moslims ondenkbaar. Ze zijn beide. 

Maar hoe kun je ruimte creëren in een klimaat waarin moslimhaters en homohaters het met elkaar eens zijn? Kun je haat bestrijden door zelf haat te verspreiden? Is vrijheid van meningsuiting een vrijbrief om moslimhaat te verspreiden in maatschappijen waar we al zoveel last hebben van islamofobie?

Tijdens de London Pride liep ook Imaan mee. Dit is een groep moslim lhbti’s die als sinds 1998 actief is. De groep gebruikte leuzen als ‘Allah houdt van diversiteit’ en ‘Liefde is geen haram’. Deze boodschappen worden door neoconservatieve moslims beschouwd als problematisch en door sommige ex-moslims als iets te voorzichtig. 

Imaan is niet stil gebleven en leverde veel kritiek op de Raad van ex-moslims. Volgens deze groep drijven islamofobe leuzen gemeenschappen nog verder uit elkaar. Imaan is ook niet onder de indruk van wat conservatieve leden uit haar gemeenschappen zeggen, maar willen een gesprek voeren om gezamenlijk steun aan queer moslims te bieden die nergens welkom zijn.

De Roze Leeuw

In Nederland bestaan al meer dan dertig jaar organisaties die een veilige plek creëren voor queer moslims. In het verleden hebben sommige van deze groepen ook meegevaren op de Amsterdamse botenparade. Tijdens de Amsterdamse editie van de Pride is het bijna ondenkbaar om met anti-islamleuzen rond te varen. 

Vorig jaar was Souad Boumedien, een lesbische moslima, een van de ambassadeurs van de Pride. Het jaar daarvoor ging op de Wereldreligiesboot gay imam Zahed Ludovic mee. Verderop in Rotterdam is het echter sinds twee jaar anders. Daar loopt een groep rechtse homo’s met de Pride mee. De groep heet De Roze Leeuw (voorheen Dutch Gayservatives) en ze worden beschuldigd van anti-immigratie- en anti-islam­ideeën.

Ze zijn tegen massa-immigratie, open grenzen en invloeden van buitenaf. Hun grote idool is Pim Fortuyn, die in een inmiddels berucht interview met de Volkskrant uit 2002 verklaarde dat de islam een ‘achterlijke cultuur’ is, die het vooral op vrouwen en homo’s gemunt heeft. Dit discours is nog steeds aanwezig in Nederland. Het gaat ervan uit dat moslims de Nederlandse waarden nooit zullen onderschrijven en daarom niet in dit land horen.

In Nederland dagen queer moslims de tegenstellingen tussen moslim- en lhbti-gemeenschap uit. Ze trekken samen op met groepen die zowel tegen homofobie, islamofobie als racisme strijden. De queer moslimbeweging brengt nieuwe contouren aan in het maatschappelijk middenveld. 

Queer moslims gaan kritiek niet uit de weg, maar stellen verbinding wel centraal. We mogen niet selectief zijn als het om onderdrukking gaat. We moeten tegelijkertijd homofobie en islamofobie bestrijden. Al het andere is contraproductief. 

Noot van de redactie

In dit artikel werd abusievelijk een CEMB-spandoek vermeld met de tekst ‘Fuck islam’. Dit had ‘Fuck islamic homophobia’ moeten zijn. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden