Massih HutakBeeld Artur Krynicki

Bescherm de biodiversiteit van onze stad

PlusMassih Hutak

Een paar dagen geleden verbrak ik het vasten bij mijn broer, die al zo’n tien jaar in Tuindorp Amstelstation woont. Ik zat er ooit een tijdje op zolder en vond de hoeveelheid groen, ruimte en directe connectie met de rest van de stad ideaal. Op internet staat dat ‘de licht, lucht en ruimte filosofie van stedenbouwkun­dige Cornelis van Eesteren zijn tijd ver vooruit was’.

Maar ook dat ‘de armoede van na de Wederopbouw goed terug te zien is in het Amsteldorp’. Ymere gaat een groot deel van de wijk slopen en noemde de ijskoude aankondiging daarvan recentelijk ‘de bewoners betrekken bij de plannen’. De WOZ-waarde van de huizen hier is namelijk in drie jaar tijd met meer dan 30 procent gestegen.

Deze wijk doet me qua alles denken aan – jawel – Noord. Niet in de laatste plaats omdat deze en aangrenzende buurten ook een rijke geschiedenis hebben met Ajax.

Na de iftar maakten mijn broer, mijn beste vriend en ik een wandeling. Vrij snel op onze looproute stonden we stil. Mijn broer vertelde over de geschiedenis van de arbeidersklasse in het Amsteldorp. Tegelijkertijd liet hij het harde contrast zien tussen de slecht onderhouden sociale huurwoningen en de chique huizen die slechts door één kruispunt worden gescheiden. Volledig volgens het klassieke verwaarlozen-verfraaien-verstotenmodel.

Gentrificatie is als de Matrix; als je het eenmaal ziet, kun je het nooit meer niet zien. De tweede stop was op de Weesperzijde, waar mijn broer met z’n vinger wees tussen de Rembrandttoren en het Philipsgebouw. Hoog aan de hemel was een felle schittering te zien. Of we wisten wat dat was? Een drone, zei mijn beste vriend. Mijn broer pakte de Skyview-app erbij en hield de telefoon voor me: het was Venus.

Hij vertelde hoe hij op diezelfde plek pas geleden deze schit­tering van nóg dichterbij had gezien en er verwonderd naar bleef kijken. Tot er een meneer langsliep met z’n hond en mijn broer aan hem vroeg of hij hier vaker kwam. Elke dag, zei de meneer. Of hij een idee had wat deze felle schittering was? Venus. Hoe hij dat wist? Hij was een sterrenkundige.

We wandelden verder richting de Transvaalbuurt. Qua architectuur, bewonerssamenstelling en groenvoorzieningen is dit een hoogtepunt van de sociale woningbouw in Amsterdam. Het systematisch kapotmaken van dit soort wijken, woningen en bewoners verstoort alle vormen van leven. De biodiversiteit van onze stad verdient dan ook in de breedste zin bescherming en verdediging.

Bijna thuis stonden we nog even stil bij een metershoge rode klimop. Een paar dagen eerder leerde ik in de tuin van een vriend hoe deze plant bepaalt of het bloemen laat bloeien of niet. Bij lage overlevingsurgentie blijft de groei uit.

Rapper en schrijver Massih Hutak (28) schrijft columns voor Het Parool.

Reageren? m.hutak@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden