Art Rooijakkers. Beeld Artur Krynicki.

Bereid je voor op een fijn, werkzaam leven

Plus Art Rooijakkers

De tweeling Puk en Keesje, geboren in 2017, zijn kinderen van de 21ste eeuw. Wat houdt dat in en hoe ziet hun leven straks eruit? Vader Art Rooijakkers gaat op onderzoek uit. Vandaag: moeten mijn dochters nog werken?

Druk heb ik het. Net als mijn vrienden. We werken hard en veel. We hebben te weinig tijd voor elkaar en zijn ver verwijderd van de voorspelling van John Maynard Keynes, een van de grootste economen aller tijden. Hij voorzag in 1930, midden in de Grote Depressie dus, dat we in 2030 vanwege toegenomen efficiëntie nog maar 15 uur per week zouden hoeven werken. Dat liep dus even anders. Alhoewel, we hebben nog een dikke tien jaar. Misschien worden mijn dochters – met de komst van robots en alle nieuwe technologieën – verlost van het juk dat arbeid heet.

Nee hoor, zegt Barbara Baarsma, hoogleraar economie aan de Universiteit van Amsterdam. “De kans dat zij niet hoeven te werken is nul, behalve als ze de loterij winnen. En dat is maar goed ook; werken staat in de top 3 van gelukkig makende factoren.” Sandra Phlippen, hoofd Nederland bij het Economisch Bureau van ABN Amro, sluit zich hierbij aan, maar voorziet wel een toekomst waarin we minder gaan werken. “In de komende eeuw evolueren we vermoedelijk naar een vierdaagse werkweek, in Nederland misschien wel naar drie dagen per week.”

Nog deze eeuw zouden we dus meer dagen per week vrij zijn dan we werken, al duurt dat langer dan Keynes voorspelde. De reden is, volgens Phlippen, dat werk zin en structuur aan het dagelijks bestaan geeft. “En omdat we steeds hoger opgeleid zijn en dat werk voor hoger opgeleiden sterk is verbonden aan de identiteit. Wie je bent, is ook wat je doet.”

Terug naar Barbara Baarsma, die stelt dat ik als vader van twee dochters een extra verantwoordelijkheid heb. Zelfs nu de economie op volle toeren draait, is de positie van vrouwen op de arbeidsmarkt slechter dan die van mannen. Vrouwen verdienen minder, werken minder vaak fulltime en zijn dus economisch minder zelfredzaam. Zorgelijk, aldus de hoogleraar, die ook directievoorzitter van Rabobank Amsterdam is. “Ik ben blij dat ik zonen heb, maar vind het wel jammer dat ik als fulltime werkende moeder geen voorbeeld kan zijn voor dochters.”

Ze vertelt over een recent gesprek met de zwangere cabaretières Yentl en De Boer, die vreesden minder ambitie te hebben na de komst van hun kinderen. “Dat vond ik jammer, want daarmee problematiseer je de combinatie fulltime werk en zorg. Ik wens jouw dochters toe dat ze zien dat dat geen probleem is, maar juist een verrijking.”

Een rijk leven, dat wens ik mijn dochters uiteraard toe. Rest de vraag hoe ik ze als vader die kant op kan sturen. Sandra Phlippen, ook verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, geeft advies. “Je moet ze leren leren. Het is moeilijk nu al te bepalen welke vaardigheden ze nodig gaan hebben voor een fijn werkzaam leven. Ze zullen hun hele leven nieuwe vaardigheden moeten opdoen, dus je moet ze leren daar plezier in te hebben.” Geen slecht idee. Met een vol werkzaam leven tot aan een pen­sioen dat een stuk later zal ingaan dan nu, kunnen ze maar beter lol hebben. Net als hun te drukke vader.

Voor deze rubriek werkt Art Rooijakkers ­samen met studenten (Condor) van de Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden