Opinie

'Benoem dat Orlando een homofobe aanslag was'

De verschrikkelijke aanslag op gayclub Pulse in Orlando heeft hem tot in het diepst van zijn wezen aangegrepen. Maar wat Martijn Tulp, hoofdredacteur Gay&Night Magazine, nog meer raakt, is zijn gevoel dat bijna alleen de LHBT-gemeenschap erom lijkt te rouwen, schrijft hij in een opiniestuk in Het Parool.

In nachtclub Pulse werden vorige week 49 mensen doodgeschoten Beeld anp

Ik zie op Facebook veel posts van mensen die geëmotioneerd proberen uit te leggen wat de aanslag in Orlando doet met hun vertrouwen in de mensheid, hun gevoel van veiligheid en hun gevoel van zijn. Maar dat zijn vooral posts van mijn vrienden en kennissen uit de LHBT-gemeenschap.

De steunbetuigingen van niet-LHBT's die ik op social media voorbij heb zien komen, zijn op één hand te tellen. Ook de herdenking op het Homomonument in Amsterdam op maandag 13 juni, en de herdenkingen die elders in Nederland en België plaats hebben gevonden, lijken vooral door leden van de LHBT-gemeenschap druk bezocht.

Je suis Charlie
Waar zijn onze medestanders? Waar is het Orlando-equivalent van Je suis Charlie, Je suis Paris en de andere hashtags en tijdelijke profielfoto's die door zoveel mensen na eerdere aanslagen werden gebruikt om hun medeleven te tonen? Waar is de solidariteit?

Ik ben teleurgesteld in de ogenschijnlijke ambivalentie van niet-LHBT's rondom deze aanslag, had meer van onze 'allies' verwacht. Teleurgesteld dat veel mensen deze kans lijken aan te grijpen om islamofobie verder aan te wakkeren. Teleurgesteld dat deze aanslag waarschijnlijk nog steeds geen aanleiding zal zijn om de wapenwetten in Amerika flink aan te scherpen. Teleurgesteld dat de internationale media hun best lijken te doen om het homofobe karakter van deze aanslag te bagatelliseren: vaak wordt niet genoemd dat Pulse een gayclub is, en het wordt vaak een terroristische aanslag genoemd zonder specifiek duidelijk te maken dat het om antihomogeweld gaat. Dit was niet zomaar een aanslag op een willekeurige plek: Omar Mateen heeft z'n doelwit zorgvuldig uitgekozen.
Mogelijk omdat hij zelf homo was maar dat niet kon vereenzelvigen met wat zijn familie, vrienden en culturele achtergrond van hem verwachtten.

Homofoob klimaat

Ik ben ook teleurgesteld in mezelf. Teleurgesteld dat ik in discussies niet altijd goed uit kan leggen waarom het zo belangrijk is dat erkend en benoemd wordt dat het hier in eerste instantie om antihomogeweld gaat. Want belangrijk ís het. Een deel van de bevolking vindt nog steeds dat 'wij' niet mogen houden van wie we willen houden, dat we niet zouden mogen trouwen en geen kinderen zouden mogen krijgen of adopteren. Of mensen die het 'in principe' niet erg vinden dat we 'anders' zijn, als we maar niet hun zoon, dochter, buur, leerkracht, werknemer of sportmaatje zijn. Dat draagt bij aan het creëren van een homofoob klimaat waarin geweld tegen LHBT's steeds makkelijker wordt geaccepteerd.

Het is moeilijk om aan iemand die 'gewoon' heteroseksueel is uit te leggen hoe het voelt om, wanneer je hand in hand op straat loopt met een jongen die je leuk vindt, iedere tien meter opnieuw te moeten inschatten of het nog wel veilig genoeg is om z'n hand vast te blijven houden. Het is moeilijk om uit te leggen dat je liever naar een gaybar of homofeest gaat, niet omdat je zo nodig wil vieren dat je 'anders' en 'apart' bent, maar omdat een gaybar of homofeest juist de enige plekken zijn waar je je níet 'anders' of 'apart' voelt.

Het is moeilijk om uit te leggen dat je niet naar de Gay Pride gaat om te vieren dat je bent geboren met een 'afwijkende' seksuele voorkeur, maar om te vieren dat je dat van jezelf accepteert; er open over durft te zijn; dat je hebt gekozen om je eigen leven te leiden, ondanks het feit dat er zo veel mensen zijn die je daarom pervers vinden, vinden dat je niet dezelfde rechten zou moeten hebben als een ander, hetzelfde respect verdient als een ander en zelfs niet dezelfde kansen zou moeten krijgen op de arbeidsmarkt.

Samen sterk
Ik hoop dat wij, de leden van de LHBT(QI)-gemeenschap, de holebigemeenschap of 'queers', hoe je 'ons' ook wil noemen, proberen samen sterk te zijn. Dat we eens niet vallen over onze eigen onderlinge verschillen. Dat we leden van onze eigen gemeenschap eens niet erop afrekenen of ze wel jong, oud, mannelijk, vrouwelijk, dik, dun, blank of gekleurd genoeg zijn. Dat we samen een front vormen, de wereld laten zien dat we er zijn, trots zijn en dat we ons niet laten negeren. Dat we elkaar liefhebben, samen feestvieren, en er voor elkaar zijn. Tijdens het komende Pride-seizoen, maar ook erna. Want: love is love.

Beeld Eigen foto

Martijn Tulp

Hoofdredacteur Gay & Night Magazine

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden