Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Before I die I want to…‘Postcodeloterij in Diemen-Noord’

PlusMaarten Moll

In het winkelcentrum was de vis in de aanbieding. Mensen met bakjes kibbeling. Een spoor van uitjes richting de Action.

Centraal in de hal stond een groot bord dat uit drie zwarte panelen bestond. Het trok veel bekijks. Viseters stonden er al kakenmalend aandachtig naar te kijken.

Er stond een tekst boven. Grote letters.
Before I die…

Daaronder, in het mantra van de strafregel, steeds de zin Before I die I want to

Met daarachter een streep. Aan de panelen hingen bakjes met gekleurde krijtjes. De passant werd uitgenodigd in de ruimte achter de zin zelf iets in te vullen.

Before I die I want to…
‘postcodeloterij in Diemen-Noord’
‘live in Curaçao’
‘nieuwe schoenen’
‘NO WAR!’
‘durven vliegen naar een ver land bv New York’

Tot zover een mengeling van wat bucketlistwensen en de wensdromen die nooit uitkomen.

Dan, je kon erop wachten, de brutalen:
‘fuck Emma!!!!!’
Iemand had daarachter gekrijt: ‘(ik ook)’.

Daarna weer wat minder hoog van de toren blazend:
‘fall in love’.
‘be free’
‘fietsen in een ander land voor een goed doel’
‘that never comes war! that never comes war!’
‘stay alive’
(Ik dacht meteen aan een jong gastje dat de verkeerde kant op dreigt te gaan, en die dit in het bijzijn van zijn vriendjes heel stoer op het bord had gekalkt.)
‘learn to speak french’
(Die had ik er zelf op kunnen schrijven.)
‘miljonair (ik ook!)’
‘kiss the sky’
‘smoke DMT’
‘I want to be forgotten by God’
‘knuffelen’
‘meet Nicki Minaj’
‘tevreden blijven’

Zomaar een greep. Er was geen regel niet ingevuld.

“Nou moe,” zei een man die naar het bord wees. Hij had net wat klodders van de saus die op zijn vis hoorde op zijn overhemd laten druipen. “Zouden ze onze Emma bedoelen?”

De vrouw die naast hem stond, keek schichtig om zich heen. Ze nam de arm van de man.

“Kom, Kees, we gaan verder.”

Ik weet niet wat precies de bedoeling van dit bord is. (Er hing geen verklarend bordje bij.)

Een moment van contemplatie?

Ik werd wel vrolijk van de antwoorden, en opgewekt, bijna uitglijdend over een stuk haring, vervolgde ik mijn weg naar de supermarkt.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden