Lezersbrieven

'Beatrix Ruf heeft haar hand overspeeld'

Twee Paroollezers reageren op een oproep tot de terugkeer van Beatrix Ruf als directeur van het Stedelijk Museum, die als advertentie is gepubliceerd in Het Parool.

Beatrix Ruf Beeld anp

Guillotine

In de 18de eeuw leidde de blindheid van de elite voor zijn eigen corruptie tot grote woede van het volk. Zie de patriottentijd en de Franse Revolutie.

Het is dan ook gênant dat in uw krant via een advertentie een elite van honderd mensen oproept tot de terugkeer van Beatrix Ruf als directeur van het Stedelijk Museum, terwijl iedereen tot in detail heeft kunnen lezen hoe ze op grote schaal voor enorme bedragen bijkluste.

Daar was de vierhonderd euro huurverlaging van mevrouw Barth peanuts bij en die moest het veld ruimen.

Alleen in The New York Times legde Ruf enige rekenschap af: Nederland was te provinciaals en wist niet hoe het werkt in de internationale kunstwereld, gevolgd door de bekende bezweringsformules: er waren 'omissies' en 'misverstanden' en 'ze herkende zich er niet in' en 'de raad wist er toch van' et cetera, et cetera. Helaas geen enkel ethisch besef over wat deugt en wat niet deugt.

Is er aangifte gedaan? Nee. Er komt een onderzoek door de raad van toezicht, dus door de slager die zijn ­eigen...

En dan zet je klakkeloos je hand­tekening onder een petitie om zo ­iemand terug te krijgen, want 'ze is toch zo goed'. Sinds wanneer is dat een rechtvaardiging om flink je eigen zakken te vullen?

De elite straalt met deze adhesiebetuiging precies datgene uit, wat vroeger leidde tot de pek- en verenkar naar de guillotine. Alleen zijn we daar heden ten dage te beschaafd voor. Het boze volk rest niets anders dan een stem op de flanken.

Misschien wordt de elite eindelijk wakker als Thierry Baudet zijn 76 ­zetels heeft en hij zich verbaasd af­vraagt hoe dat toch in vredesnaam mogelijk was.

A. de Roever, Aerdenhout

Hand overspeeld

Een bont gezelschap probeert met twee paginagrote oproepen in deze krant te bereiken dat Beatrix Ruf, oud-directeur van het Stedelijk Museum, op haar post terugkeert. Begrijpt men dan niet, dat Ruf aangeschoten wild is?

Zij zal, mocht zij terugkomen, door sommige bezoekers genegeerd worden en kan ook het nodige commentaar van bezoekers, en niet alleen van hen, verwachten. Zelfs bij de geringste faux pas zal zij in de publiciteit komen. Zij heeft nu eenmaal haar hand overspeeld. Het is voorbij.

Aart Stijntjes, Diemen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden