Patrick Meershoek Beeld Maarten Steenvoort

Amsterdamse stegen horen open te zijn, ook 's nachts

Plus Column

Haastige spoed is zelden goed, en een ambtelijke molen is nu eenmaal geen windtunnel. Maar wat de openstelling van de stegen in de binnenstad betreft, kan niemand de verantwoordelijke bestuurders beschuldigen van grote voortvarendheid of daadkracht.

In 2008 sprak het stadsdeel­bestuur onder trompetbegeleiding de ambitie uit om twintig eerder afgesloten stegen weer open te stellen voor het publiek.

Tien jaar later staat de teller op drie stuks, en zijn onlangs de onderhandelingen begonnen over steeg nummer vier, het smalle Wijngaardstraatje dat de Oudezijds Voorburgwal verbindt met de Warmoesstraat.

Het openen van een afgesloten steeg klinkt niet als een overdreven ingewikkelde operatie. Ook het Wijngaardstraatje is afgesloten met de gebruikelijke poortdeuren met de gebruikelijke sloten.

Het zijn geen kluisdeuren die alleen kunnen worden geopend door de stadsdeelvoorzitter na biometrische identificatie. Een sleutel is voldoende om de klus te klaren.

Het punt is dat de steeg op hoge leeftijd een probleemkind is geworden. Eeuwenlang was de steeg een steeg, een smalle doorgang waar het zonlicht nooit de keien raakte, en daardoor niet alleen geschikt als doorsteek, maar ook als morsige A-locatie waar naar hartenlust beurzen konden worden gesneden, blazen geleegd en vluchtige liefdes afgewikkeld.

Toen het stadsbestuur in de jaren tachtig een offensief inzette tegen de drugshandel op en rond de Zeedijk, gingen veel ­stegen op slot, een maatregel die tot doel had de honderden dealers in het gebied letterlijk de pas af te snijden.

Dat lukte wonderwel, maar de stegen ­werden stil en saai, met hier en daar een vuilnisbak, een geparkeerde fiets en een geeuwende kat.

Toen de ergste overlast was verdwenen, gingen stemmen op de stegen weer open te stellen voor het publiek.

De gemeenteraad nam een stegenbesluit, waarin werd uitgesproken dat stegen in principe open horen te zijn. Daartegenover stonden bewoners, ondernemers, politie en reinigingsdienst die vreesden voor de terugkeer van allerhande smeerlapperij.

Die vrees was niet onterecht, bleek toen in 2011 de Vredenburgersteeg, de Spooksteeg en de Waterpoortsteeg bij wijze van proef werden opengesteld.

In de evaluatie werd door het tien ­leden tellende monitorteam bezorgd melding gemaakt van aangetroffen braaksel, menselijke uitwerpselen en gebruikte condooms. De steeg had klaarblijkelijk zijn oude gewoontes weer opgepakt.

Toch gingen de drie stegen open, zij het alleen overdag.

Ik begrijp zo'n beslissing wel, maar toch is het jammer. Wie 's nachts door zo'n donkere steeg loopt, slalommend langs dronken toeristen, agressieve nepdopedealers en seksbeluste nacht­dieren, kan bij het verlaten van de steeg een intens gevoel van opluchting en vreugde ervaren: warempel, ik leef nog, met behoud van portemonnee en licha­melijke integriteit.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden