Theodor Holman Beeld Artur Krynicki

Amsterdammers, kijkt u eens goed naar uw eigen dealer

Plus Theodor Holman

De drugscriminaliteit zal niet minder worden tenzij men middelen uitvindt die legaal en ongevaarlijk zijn.

Coke wordt gebruikt door iedereen: de burgemeester, de rechter, de politieagent, de minis­ter en het Kamerlid, de neuroloog, de dominee, de huisarts en de schrijver – laten we elkaar geen mietje noemen. Trouwens, die gebruikt ook coke. Heeft u coke gebruikt, mijnheer Holman? ­Jazeker.

Amsterdammers verbruiken samen vier kilo per dag, las ik. Ikzelf gebruik het niet meer wegens hart, bloeddruk en andere gammeligheden.

Maar – en dat is de reden dat het niet verdwijnt – coke is lekker, gevaarlijk, soms statusverhogend, niet heel duur, je neukt er soms fijner door, je vermoedt dat je oog voor kunst meer wordt behaagd en het is makkelijk verkrijgbaar. 

Het is waar: coke maakt ons decadent en dus zwak. Amsterdammers zijn de Grieken en de Romeinen staan voor de poort te rammelen. Decadentie is een vervuilend restproduct van onze welvaart, het geeft een vorm van ‘ennui’ (verveling) waar coke uitstekend tegen helpt. Kort de salarissen met veertig procent, schrap uitkeringen en maak het leger aantrekkelijk en het drugsgebruik zal sterk afnemen – de criminaliteit helaas niet.

Amsterdammers, kijkt u eens goed naar uw eigen dealer. Is dat niet een aardige knaap, die u soms wat extra’s geeft? Een paar pilletjes extra, wat heel goede coke… U wilt toch niet echt dat deze leuke jongen in de gevangenis komt, al wil hij ook uw dochter verslaafd maken en laat hij uw zoon wat bijverdienen met koeriersdiensten?

Aan decadentie kleeft hypocrisie. Aangezien ons hele lichaam bedekt is met gore pus lekkende puisten van de hypocrisie, zal de drugscrimineel, die we zijn gaan zien als een soort dokter die ons een prettiger gevoel geeft dan de reguliere psychiater (ook drugs­gebruiker trouwens), een meer dan gezond inkomen hebben – tot hij op 24-jarige leeftijd wordt doodgeschoten door een 14-jarige.

Is er dan echt niets tegen te doen?

Jawel, een totalitaire politiestaat.

Val huizen binnen en neem van de bewoners bloed af. Vind je cokeresten, pak alles af en stop ze in een cel met dertien zware jongens. Het helpt. Echt. Maar dat willen we terecht niet.

Was coke maar een soort ebola. Maar dat is het niet. Het is een wit poeder tegen ongelukkig zijn waar je ongelukkiger van wordt.

Het gevaar van coke is dat het je leven zinvol maakt als het niet zinvol is.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden