Opinie

‘Amsterdam heeft alleen oog voor de financiële kant van de jeugdzorg’

Het jeugdzorgnormbudget van de gemeente Amsterdam hindert jeugdzorg­werker Nina Müller in haar werk. Dat heeft gevolgen voor jongetjes als Philip.

Kleine (jeugd)zorg­organisaties in Amsterdam bedenken steeds iets nieuws om passende hulp te krijgen, maar dat is een kostbaar proces. Beeld Getty Images/Westend61

Het is vier uur ’s middag als ik uit een overleg stap. Op mijn telefoon staat een reeks gemiste oproepen. Ik bel terug. Een gezin in crisis. Of ik vanmiddag nog een plek kan ­regelen voor peuter Philip die met spoed het huis uit moet.

Als ik het dossier doorneem, zie ik talloze ­Veilig Thuis-meldingen. Een verslaafde moeder en een overprikkelde vader. Vandaag is het ­drama compleet: de moeder van Philip is die ochtend overleden. Ik ga direct in actiemodus.

Drie uur later kom ik voor de derde keer die week laat thuis. Mijn zoon ligt in bed en mijn echtgenoot heeft vrolijker momenten gekend. Niet dat dat een probleem is. Thuis kan ik prima uitleggen hoe wezenlijk mijn werk is, dat het om kinderen gaat. Dat die verantwoordelijkheid nooit om vijf uur ophoudt.

Met mijn collega’s gaan we als jeugdhulp­werkers tot het uiterste om oplossingen te ­bedenken in ingewikkelde situaties. Dat doen we met tomeloze toewijding.

Toch is het maar de vraag of we tot het gaatje kunnen blijven gaan. Onze hulp staat namelijk onder druk doordat de gemeente Amsterdam alle jeugdhulporganisaties een normbudget heeft opgelegd. Pleegzorg valt daar ook onder. Binnen dat normbudget is geen ruimte voor het leveren van maatwerk. En zeker niet omdat kleine organisaties maar een zeer beperkt budget krijgen.

Daarom een pleidooi voor de Philips van ­Amsterdam. Amper drie jaar oud is hij. Een klein mannetje getekend door trauma’s. Geen pleeggezin gaat dit zo redden. Terug naar huis kan hij niet meer. De trauma’s waar Philip mee kampt zijn ernstig en complex. Bij een ‘gewone’ plaatsing is de kans dat het misgaat bijzonder groot. Toch willen we dat het lukt en dus zoek ik naar een oplossing.

Eerst maar eens een pleeggezin. Dat is geen makkelijke opgave in een stad vol kleine huizen en tweeverdieners. Maar we vinden mensen met ruimte in hun huis en hun hart! Kunnen we dit pleeggezin specialistische opvoedhulp bieden als extra steun in de rug? Zodat Philip een plek krijgt in een warm Amsterdams gezin in de buurt van zijn vader? Met de ondersteuning van een orthopedagogisch centrum is er misschien een oplossing. Ik bel de hele volgende dag in het rond. Het kán misschien! Een ­gezinswerker die de band tussen Philip en zijn vader begeleid. Opvoedhulp voor het pleeg­gezin. Maatwerk, maar zo is de zorg voor Philip toch zo ‘thuis als mogelijk’.

Kleine (jeugd)zorgorganisaties in Amsterdam zijn goed in dit soort werk. We zoeken en bedenken steeds iets nieuws om het passend te maken. Maar het is een kostbaar proces en dus zitten we halverwege het jaar en is het ons op­gelegde normbudget al op. En dus kunnen we geen enkele nieuwe plaatsing meer doen.

Maatwerk is nodig bij de meeste pleegzorg­zaken. Als kinderen als Philip geen goede hulp wordt geboden, worden ze voortdurend doorgeplaatst en gaan ze eindeloos van plek naar plek. Dat zorgt telkens voor nieuwe verlies­ervaringen en nieuwe littekens terwijl de oude nog niet zijn geheeld. Het resultaat op de lange termijn: volwassen Philips in de problemen die de stad en staat aanzienlijk meer geld kosten.

Voor mij als hulpverlener lijkt het alsof de ­gemeente Amsterdam alleen nog oog heeft voor de financiële kant van de jeugdzorg, waardoor de wachtlijsten oplopen en we onvoldoende ruimte hebben om te doen wat echt nodig is. Dat is echt zonde, vooral voor Philip.

Nina Müller-ter Beek is pleegzorgwerker bij jeugdhulporganisatie Timon, Amsterdam. Beeld Marjon Kocks (PIX fotografie)

Jeugdhulporganisaties Timon en Sizon, een koepel van kleine jeugdhulpaanbieders in de regio Amsterdam, vechten voor hun voortbestaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden