Plus Column

Amsterdam besturen zoals Eberhard het had gewild

Beeld Maarten Steenvoort

Amsterdam is een lieve stad, maar net zo goed een indrukwekkende verzameling van grote en kleine meningsverschillen. Overal speelt wel iets.

Als je hier iemand met een glimlach van oor tot oor over straat ziet lopen, weet je dat het óf een sufgeblowde toerist is, óf een advocaat die net weer een stapeltje rekeningen heeft verstuurd naar zijn ruziënde klantenkring.

Het is behoorlijk lastig om zo'n stad te besturen. Wethouders doen er doorgaans verstandig aan niet te veel buiten de lijntjes te kleuren als zij niet op de vingers willen worden getikt.

Als zij al op zoek willen gaan naar de grenzen van wat kan en mag, moet dat gebeuren met voldoende draagvlak, de airbag van het openbaar bestuur. Een burgemeester kan zich meer permitteren.

Die kan ingewikkelde of gevoelige dossiers naar zich toe trekken en achter de schermen op zoek gaan naar een onorthodoxe oplossing.

Het was een van de kwaliteiten van wijlen Eberhard van der Laan dat hij zulke moeilijke kwesties niet in een lade verstopte onder een stapel reclamedrukwerk, maar er enthousiast zijn tanden in zette.

Hij kon dat ook als geen ander. Van der Laan was een ervaren mediator, en als bestuurder tot glans gezandstraald binnen de hoofdstedelijke PvdA, zeker in die jaren een ideale plek om vertrouwd te raken met alle verschillende aspecten van het conflict.

Hij wist met al zijn ervaring hoe de hazen lopen, maar aarzelde ook niet dezelfde hazen de gewenste richting op te knuppelen, mocht de inzet van argumenten, humor en charme niet afdoende zijn.

Van der Laan kreeg op deze manier veel voor elkaar, maar bijna een jaar na zijn overlijden komen af en toe ook de nadelen van deze bestuurlijke aanpak aan het licht. Zo moest het gemeentebestuur deze week bakzeil halen met de vernoeming van het Stadionplein naar Johan Cruijff, met de vaststelling dat de gevolgde procedure niet naar behoren was verlopen.

Burgemeester Femke Halsema schreef de zeperd netjes toe aan het enthousiasme van de betrokken ambtenaren, maar het is geen geheim dat haar voorganger de grote gangmaker was achter het eerbetoon aan Cruijff.

Ik durf te wedden dat de ambtenaren mede daarom zo enthousiast waren omdat Eberhard het nu eenmaal zo had gewild.

En er zijn meer dossiers die nu plotseling ernstig piepen en kraken. Van der Laan bracht bewoners en organisatoren van festivals samen om afspraken te maken over de balans tussen reuring en rust.

Deze zomer werd duidelijk dat het nieuwe evenementen­beleid niet heeft geleid tot veel verdraagzaamheid over en weer: in afwezigheid van de grote mediator vechten de partijen elkaar weer gewoon de tent uit.

Dat is het ingewikkelde van sterk leiderschap: je kunt een hoop voor elkaar boksen, maar je moet er wel voortdurend bij blijven voor het beste resultaat.

Het zal interessant zijn om te zien welke instrumenten burgemeester Halsema kiest om haar doelen te bereiken.

Reageren? patrick@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden