Plus Column

Alsof hij weer kon ademen

Ouwe Toon was net als alle echte Amsterdammers eind jaren zeventig 'naar buiten' verhuisd. Zijn Betje wilde namelijk ook wel eens een tààn.  

Thomas Acda Beeld Marco Hofste

Beppie had een tààn, Alie had zelfs een voor- én achtertààn. Die stuurde foto's. Niet dat ze in Almere al een fotoshop hadden, maar Alie was bij Beppie in Purmerend geweest ('ook een mooie tààn hoor, die Bep') en daar hadden ze een One Hour Photoshop. Dat betekent dat de photo's binnen een uur klaar zijn, had Alie achter op een foto van haar schitterende tààn geschreven.

Op weer een andere foto schreef ze dat dat een leugen was, maar dat die man daar niks niet aan kon doen. Dat hij dat lichtbord nou eenmaal had gekregen van de ­fabrikant die dat fotoapparaat had geïnstalleerd en dat als die man al die foto's binnen een uur zou moeten afdrukken, heel Purmerend niet meer aan roken toe zou komen. Een heel verhaal schreef ze, maar Alie had dan ook gelukkig heel veel photo's meegestuurd.

Ze schrijft het met pee-haa, de snob, had Toon gedacht toen hij de foto's bekeek. Maar inderdaad, mooie tààn. En dus vond Toon zichzelf op een dag terug op een pleintje, vernoemd naar iemand wiens heldendaad hem nooit ter ore was gekomen, en verveelde zich de pestpokken. De phestphokken.

Die rottuin was Betje d'r vreugd en d'r narigheid, maar als Toon ook maar op zijn sokken over het armetierige gras dreigde te lopen, gilde ze het uit vanuit de keuken. Wat, verstond ie niet. Dubbelglas. Waarschijnlijk uitgevonden zodat de natuur niet zo'n last van ons heeft, dacht Toon.
Op een dag nam Toon de trein. Terug naar zijn Haarlemmerbuurt.

Gewoon even kijken. Machtig mooi had hij het gevonden. Alsof hij weer kon ademen. Toen hij 's avonds aan Bet vertelde even 'naar huis' te zijn geweest, gaf ze hem als antwoord dat het gras kalkgebrek had. En dat dat een groot probleem was. Hoe groot, zou de week daarna blijken toen Bet een twintig-kilozak kalkkorrels ('voor een gezonde tuin') achter op haar fiets had geladen en op een dijkfietspad terug naar Purmerend had moeten uitwijken voor brommerjeugd.

Ze was met fiets en al de ringvaart in gereden en was pas gevonden toen iemand twee dagen later het water 'een rare melkkleur' vond hebben.
Betjes dienst werd gehouden in de Posthoornkerk aan de Haarlemmerstraat.

Toon heeft nog drie weken naar het gras gekeken. Tot ook dat dood was. Hij verkocht het huis met tuin en al aan zijn buurman en stierf in maart 1987. Toen ook seksbioscoop Parisien de stekker eruittrok. Maar dat zal toeval zijn geweest.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van 'de' Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden