Maarten Mol Artikel Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Mol ArtikelBeeld Sjoukje Bierma

Alsof de lezer een vreemdsoortig schepsel is

PlusMaarten Moll

Maarten Moll

In Athenaeum Boekhandel zat iemand op een stoel achter een tafeltje.

Het was de schrijver Pieter Waterdrinker.

Hij zat daar om zijn nieuwe roman, Biecht aan mijn vrouw, te signeren, maar er stond niemand bij het tafeltje. Dat zou vast niet zo blijven.

Ik liep verder, want ik was niet voor Pieter Waterdrinker naar de boekhandel gekomen (al kan ik wel iedereen Poubelle aanraden, zijn beste boek, dat voor een deel in Oekraïne speelt tijdens de Maidan-opstand). Ik was in Athenaeum om een boek te kopen, terwijl ik twee dagen eerder ter ere van de Boekenweek ook al een boek had gekocht (Elizabeth Finch van Julian Barnes).

Het kwam door Ilja Leonard Pfeijffer. De schrijver van het Boekenweekgeschenk Monterosso mon amour. Of er een connotatie is met de film Hiroshima mon amour van Alain Resnais uit 1959 weet ik niet, want ik ben nog niet verder dan bladzijde 9, waar hoofdstuk 3 begint.

De eerste zin van hoofdstuk 2 luidt: ‘Ze voelt zich oud, want ze houdt van lezen.’

Daar zit heel wat in, in dat zinnetje, en je kunt het op heel wat manieren interpreteren. Ik maakte eruit op dat lezen, het gaat hier om de literaire roman, iets is dat laat zien dat je niet betrokken bent bij de wereld. Natuurlijk slaat dat vooral op het hoofdpersonage Carmen, maar ik trok het me ook aan. Alsof de lezer een vreemdsoortig schepsel is. Ik zat verdorie net te denken een foto te kopen op fotografievooroekraine.org (het grootste gedeelte van het bedrag gaat naar giro 555).

En het gaat al niet zo goed met de verkoop van literatuur, las ik in de boekenbijlages van kranten en tijdschriften die vlak voor de Boekenweek verschenen. Dus hup, weer naar de boekhandel met de boekenbon die ik voor mijn verjaardag had gekregen.

(Even tussendoor. In dat hoofdstuk 2 vertelt Carmen dat ze niet houdt van een open einde in een roman, wat me onmiddellijk deed denken aan de scène van Jiskefet waarin twee aso’s Johnnie en Willie een boekhandel bezoeken, want de een wil een boek voor zijn vriendin kopen, maar wel een met een open einde. Nog steeds een geweldig filmpje.)

Ik was licht gedesoriënteerd toen ik Athenaeum binnenstapte, want al een poos niet meer in de winkel geweest. De kassa was verplaatst en bevond zich waar eerst – bij binnenkomst meteen rechts – de kasten literatuur hadden gestaan. Die stonden nu, een beetje weggemoffeld, in een tussenruimte waar je je kont nauwelijks kon keren.

Zo gaat het inderdaad bergafwaarts met de literatuur.

En de poëzie, die achterin op de eerste etage een mooie plek had, je keek uit op het terras van café De Zwart, was in een hoek van die tussenruimte verstopt. Ik hoorde de bundels zacht wenen.

Toch al in een wat recalcitrante bui, spoedde ik me naar een ander boekhandel. (Pieter Waterdrinker signeerde bij het verlaten van Athenaeum net een boek.) Daar struinde ik wat rond, op zoek naar een lekker dik boek. Ik had zin in een lekker dik boek om de wereld even buiten te sluiten.

Het werd het 504 pagina’s tellende privé-domeindeel Kijken door een sleutelgat. Dagboeken en herinneringen van Roger Martin du Gard, bekend van de turven De Thibaults en Luitenant-kolonel de Maumort.

Met een gesloten eind, dat wel.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden