Tinkebell. Beeld Artur Krynicki
Tinkebell.Beeld Artur Krynicki

Als je met mooi weer je deuren openzet, wordt je bed een broedplek

PlusTinkebell

Daar zat ze. Comfortabel, haast triomfantelijk in mijn bed, precies in het midden van mijn hoofdkussen. Aan de geconcentreerde uitdrukking op haar gezicht zag ik dat ze klaar zat om hier een ei te gaan leggen. Haar in de ogen kijkend stapte ik met mijn blote voet in een nog natte keutel die daarmee diep in mijn vloerbedekking verdween.

Dat krijg je dus, sprak ik mezelf toe, met je vrije-uitloopbeleid. Als je dan met mooi weer je deuren openzet, wordt je bed een broedplek.

Al jaren is mijn ambitie om een soort Wonderland van mijn tuin en huis te maken. En wie de beroemde boeken van Lewis Carroll ooit las, weet dat daar geen dieren in kooitjes zitten. Nee, daar dansen ze op het strand en houden ze tea-parties. Dus toen ik mijn kip gauw naar buiten droeg zodat ze haar ei gewoon weer in een van mijn plantenbakken zou leggen, was ik daar toch niet helemaal tevreden over.

Er zat immers al meer grens aan het territorium van mijn gevederde vriendinnen dan ik ze toewenste. Tot een paar jaar terug konden ze via het hek ook de straat op. Wat ze vaak deden, zo tegen het einde van de middag als de zon op de stoep scheen. Ze lagen daar dan aan de buitenkant van mijn tuin te zonnebaden. Tot een vreemde meneer mijn kip Janneke zomaar meenam en, volgens een buurvrouw die het zag gebeuren, soep van haar kookte.

Het was dus een veiligheidsoverweging om de hekken voortaan te sluiten. Een beetje vergelijkbaar met het gevangen houden van dieren in dierentuinen. Ook dat is tegenwoordig vaak op termijn dierenwelzijnstechnisch beter voor het dier dan ze loslaten in ‘de wildernis’. Nog even los van het gegeven dat in gevangenschap geboren dieren niet zomaar ineens begrijpen hoe bijvoorbeeld een oerwoud werkt, en alleen al daarom een grotere overlevingskans hebben binnen een hek dan erbuiten, bestaan er steeds minder natuurgebieden die wij mensen voldoende met rust laten om prettig leefgebied voor dieren te laten zijn.

De consequentie daarvan kan dan zomaar zijn dat een groep olifanten denkt, toedeledokie, jullie maken ons leefgebied kapot, dus trekken we nu door dat van jullie, op zoek naar iets beters en dat dat beters er dan helemaal niet is.

Dat er nu activisten opstaan die tégen het nieuwe, tien keer zo grote verblijf voor de leeuwen in Artis zijn omdat ze vinden dat dieren in ‘de vrije natuur horen’ toont dan ook vooral een groot gebrek aan realiteitszin. Een beetje Wonderland. Maar wie dat wil, die zal Wonderland moeten creëren. In het geval van de leeuwen in Artis, kan je dan het best gewoon lid worden van de dierentuin en zo de leefomgeving sponsoren.

Tinkebell schrijft elke week een column in Het Parool. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden