PlusColumn

Als ik dood ben, wil iedereen het 'ach' dan achterwege laten?

Gijs GroentemanBeeld Linda Stulic

Facebook deed ons in 2016 een handreiking om adequaat te kunnen reageren op berichten van alle soorten: het goeie ouwe 'vind-ik-leuk'-duimpje werd aangevuld met een 'geweldig'-hartje en grappig-, verbluft-, verdrietig- en boossmileys.

Het leven is er niet makkelijker op geworden. De 'vind-ik-leuk'-duim steekt ineens zo schraal af bij het 'geweldig'-hartje. En om op een tragisch verhaal over een dode poes of popster te reageren met een huilende smiley vind ik banaal.

Reageren op doodsberichten bleek dit jaar ­sowieso een vak apart te zijn. Omdat het ene idool uit mijn jeugd David Bowie was en het ­andere Prince, had ik heel wat mee te delen op de sociale media. Ik heb er twee langdurige, ­larmoyante en hoogst persoonlijke Facebookgebeurtenissen van gemaakt, waarbij foto's van mijn oude plakboeken niet achterwege zijn gebleven.

De platen van Bowie heb ik in de dagen na zijn dood stuk voor stuk beluisterd en daar deed ik dan verslag van op Facebook. Ik zal er vele Facebookvrienden mee geïrriteerd hebben, zelf vond ik het troostrijk.

Toen vorige week bekend werd dat George ­Michael was overleden, kreeg ik na een paar uur een kregelige whatsapp van een vriend: waar mijn rouwbeklag bleef.

Ja, zo werkt dat dus niet. Ik vind: meld alleen iets over een dode als je er écht wat over te zeggen hebt of als je hart ernstig gelucht moet worden. Obligate berichten over de doden irriteren me.

Veel voorbij zien komen dit jaar: 'Het zal wel een waanzinnige jamsessie in de hemel zijn!'

Met later erbij: 'Maar Johan Cruijff zal het allemaal wel beter weten ...'
Zet dan lekker niks op Twitter.

Wat ik ook vreselijk vind in deze context, is het woord 'ach'. Als er een stokoude schrijver is overleden, zo iemand over wiens dood men niet 'in shock' of 'totaal verbijsterd' is, wordt er 'ach' getwitterd.

Als in: 'Ach, Gerrit Kouwenaar overleden'.

Als ik dood ben, wil iedereen het 'ach' dan achterwege laten? Dankuwel.
In hetzelfde genre zag ik een paar weken geleden twee berichten op de Facebooktijdlijn van Barbara van Beukering, oud-hoofdredacteur van deze krant.

'Gossie, Joop Braakhekke overleden,' met daarachter een huilsmiley.
Even later: 'Nog meer gossie, Peter van Straaten (81) overleden.' Met weer een ándere huil­smiley!

Laten we zeggen: verfrissend om met 'gossie' en 'nog meer gossie' op de proppen te komen als je woorden voor het onbenoembare probeert te vinden.

Gijs Groenteman (1974) is schrijver, presentator en journalist. Wekelijks schrijft hij voor Het Parool een column over media.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden