Linda Duits Beeld Artur Krynicki

Als Halsema verstandig is, verbiedt ze de verkoop van lachgas niet

Plus Linda Duits

Overdag staan ze gezellig samen op het Raamplein. Hoewel vrolijk versierd, trekken de bakfietsen van Ufogas daar nauwelijks aandacht. ’s Avonds waaieren ze uit en zoeken ze juist zichtbaarheid op. Ze worden demon­stratief bevoorraad naast het DeLaMar, een A-locatie. En dat is betekenisvol. Eigenaar Deniz Üresin dealt zijn drugs in het volle zicht en was de mediasensatie van deze zomer.

Dit gedeelte van de Marnixstraat veranderde in nog geen tien jaar tijd drastisch. De VandenEnde Foundation nam haar intrek, vervallen panden werden opgeknapt en het blok deelde mee in de facelift van het Leidseplein. Het voorheen verwaarloosde stukje stad is ‘kwalitatief hoogwaardig’ geworden, bedoeld om kwalitatief hoogwaardige bezoekers te trekken. Iedere avond stromen theatergangers erdoorheen, op hun paasbest gekleed voor een speciale avond uit.

Nu moeten ze langs Üresin en zijn mannen. De vindingrijke ondernemer pluisde de wet na en zette een imperium op. Aan reclame geen gebrek: media houden van hem. En what’s not to like? Een welbespraakt lef­gozertje, die zelfbewust zijn handel promoot. Aan tafel bij Zomer met Art, in een video van AT5 (250.000 views op YouTube) en in elke krant. Zelfs de Mitteldeutsche Zeitung schreef over ‘der Lachgas-König’.

De ogenschijnlijk vrije verkoop van lachgas suggereert dat in Amsterdam alles mag. Maar dat is nu juist het beeld dat de gemeente probeert te bestrijden. De Wallen hangen vol gigantische plakkaten: ‘no alcohol in public spaces, €95 fine’. Zo’n bord is een grap als ernaast openlijk drugs worden verhandeld. Legale drugs, maar toch drugs: een ballonnetje neem je om in een roes te raken.

Het bestaan van Ufogas is een dikke middelvinger. Het zijn jongens uit West die in clubs geweigerd worden en die met hun scooters niet meer op de fiets­paden mogen. Diezelfde jongens zijn nu lachend in hesjes met handhaverskleuren de gemeente en politie te slim af. Dat ze zich voortbewegen op het symbool van de witte wijn sippende grootstedelijke elite is hope­lijk expres.

De kleurrijke bakfietsen van Ufogas zijn een teken van de weerbarstigheid van Amsterdammers, van vrijheidszucht en koopmansmentaliteit. Ze zullen ook tijdelijk zijn. De gemeente kan het zich niet veroorloven om deze situatie voort te laten duren. Er is te veel geïnvesteerd in het ‘we zijn heus geen drugsstad’-imago om dat in één zomer teniet te laten doen door een bijdehante burger.

Als Halsema verstandig is, verbiedt ze de verkoop niet. Dan verdwijnen weliswaar de bakfietsen en de opzichtige verkooppunten, maar de handel stopt natuurlijk niet.

Beter is het om Üresin’s creatieve innovatiekracht te erkennen en samen met hem van de boel legale lachgaslounges te maken. Dat beperkt de problemen rond gebruik én het biedt Üresin de kans om hier legaal te blijven ondernemen. Zulk ­talent moet je als stad willen behou­den.

Linda Duits, schrijver en onder­zoeker gender- en mediastudies, ­vervangt Patrick Meershoek ­tijdens zijn vakantie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden