Marcel Levi. Beeld Artur Krynicki
Marcel Levi.Beeld Artur Krynicki

Als de stroom uitvalt, weet niemand meer hoe je je tanden moet poetsen

PlusMarcel Levi

De afgelopen zonnige na­zomerdagen was het fijn genieten op mijn dakterrasje. Ik zit net iets hoger dan de meeste huizen om me heen en kan de prachtige stad in alle windrichtingen bewonderen. Als je naar beneden kijkt, zie je de tuintjes van de bewoners van de begane grond.

Mijn overbuurman neemt het tuinieren wel erg serieus. Hij heeft een kleine tuin van circa zes bij vier meter met een terrasje, een paar mooie struiken en perkjes waarin hortensia’s bloeien.

In de tuin wordt vrijwel continu gewerkt met elektrische snoeiers en heggenscharen, bladblazers, elektronische onkruidverwijderaars, hogedrukspuiten en met accu aangedreven tuinpadtrimmers. Verwijderde takjes worden fijngemalen in een elektrische hakselaar en het smalle tuinpaadje wordt meticuleus schoongemaakt met een tuinstofzuiger. Het minigrasveldje van op zijn best vijf vierkante meter wordt tweemaal per week gemaaid met een elektrische grasmaaier, waarna het wordt verwend met een eveneens op elektriciteit werkende gazon­beluchter.

Het komt op mij allemaal een tikje overdreven, zo niet lachwekkend, over. En het kost natuurlijk bakken energie. Uiteraard is iedereen zijn tuintje gegund en het bijhouden daarvan kan een leuke hobby zijn, maar waarom moet dat allemaal met stroomverkwistende apparaten?

Het is exemplarisch voor een wereld waarin we totaal verslaafd zijn geraakt aan elektriciteit. Als de stroom uitvalt, weet vrijwel niemand meer hoe je je tanden moet poetsen. In de badkamer staat inmiddels ook een arsenaal aan baardtrimmers, elektrische okselontharers, hoofdhuidmasseurs, ultrasone acne-vermorzelaars, rimpelbulldozers en op batterijen aangedreven nagelvijlen en neushaarverwijderaars.

Een paar deuren verder, in de keuken, is het helemaal vechten om stopcontacten door de verschillende snij-, hak- en mix­machines. De elektrische sapcentrifuge en de elektronische keukenweegschaal duwen elkaar bijna van het aanrecht af. Elke paar maanden komt er wel een nieuwe elektrische smoothie­blender of melkschuimer bij. En natuurlijk willen steeds meer mensen zo’n handige kokendwaterkraan zodat je voor je drie kopjes thee per dag 24 uur gloeiend heet water tot je beschikking hebt. Ook als je slaapt of twee weken met vakantie bent. En ondanks alle mooie marketingpraatjes van de fabrikant is opwarmen van een beetje water als je dat nodig hebt in een simpele waterkoker toch echt efficiënter.

Ik denk dat veel mensen al die apparaatjes wel leuk en handig vinden, maar zich niet realiseren dat hun huishouden zo langzamerhand een extreme energieverkwister is geworden.

Leuk dat we allemaal dubbel glas en zonnepanelen op het dak willen, maar er valt minstens zo veel energie te besparen door gras gewoon met een ouderwetse maaier (zo’n ding dat je moet duwen) bij te houden, je gezicht of onderbenen met een scheermesje glad te maken en je uien met een mesje te snijden in plaats van met een elektronische hakmolen. Werken aan een beter milieu begint inderdaad bij jezelf en kan heel simpel zijn.

Marcel Levi is voorzitter van de raad van bestuur van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). Daarvoor was hij ceo van University College London Hospitals en bestuursvoorzitter van het AMC. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? m.levi@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden