Plus Column

'Alles wat naar schaap ruikt is goed'

Op verzoek van kunstenares Marieke Schoonder­beek verblijft Arnon Grunberg tien dagen op Lanzarote. Op deze plek schrijft hij daar dagelijks over.

Arnon Grunberg Beeld Oof Verschuren

La Graciosa is een klein eiland, een half uurtje varen vanaf Lanzarote. Tijdens het wildplassen heb ik uitzicht op dit eiland, ik wilde erheen. De fantasie moet altijd weer getoetst worden aan de werkelijkheid, al was het maar om teleurstellingen te verzamelen. De kleinere teleurstellingen mogen geluk heten.

Saharazand bedekt La Graciosa, hier begint Afrika. Er is een supermarktje, een paar cafés voor een handjevol toeristen. Misschien had mijn settlement hier moeten staan, dan was ik pas echt geïsoleerd geweest.

Je kunt je in een jeep of op een fiets over het eiland voortbewegen, ik kies voor de jeep. De chauffeur heeft een stevig lichaam en lieve ogen. Hij praat Spaans met wat Engelse woorden ertussendoor en vertelt dat er tot de jaren zeventig niets was op dit eiland, alleen vis, enkele families en armoede. De desalinatie kwam, met het zoetwater arriveerden de toeristen, daarna het geld.

Hij toont het huis van zijn grootmoeder en zegt opgelucht: "In de winter is hier niemand." En passant laat hij wat lege stranden zien. Het privéstrand schijnt in trek te zijn, maar de toerist wil er kennelijk niet te lang voor reizen.

Na een week breekt de zon door, de grond in de ruïne wordt snel heet, blijkt, maar er is een wollen deken die naar schaap ruikt waar ik onder kan kruipen voor de schaduw. Alles wat naar schaap ruikt is goed.

Omdat de mens uit zijn comfortzone moet - te veel comfort is de dood - heb ik mij opgegeven voor nog een surfles. Tijdens tafelvoetbal en pingpong kun je nog spreken, maar de golven zijn niet gevoelig voor volzinnen. Ik draai er niet omheen, zolang ik kan praten ben ik veilig; taal is comfort.

Ook ben ik geïntrigeerd door Jerry, de Australische surfer tevens leraar, die zei: "Een dinosaurus springt sneller op zijn surfboard dan jij."

Bij zo iemand neem je nog een les, als je gezegend bent met gezond masochisme.

Jerry draagt weer zijn strooien hoed en vertelt met veel genoegen over een Russische Zwitser wiens handen tijdens het surfen zo verbrand zijn dat hij een paar dagen naar het ziekenhuis moest.

Door ernstige bijziendheid zie ik de golven niet of pas te laat. Jerry zegt: "Ik doe de timing wel voor je, als jij nou je evenwicht bewaart."

Zoek iemand die kan wat jij niet kunt, probeer de rest zelf te doen. De overige levenslessen zijn versiering.

(Wordt vervolgd)

Lees ook:
Deel 1 -> Grunberg als de vriendelijke kolonist op Lanzarote
Deel 2 -> Het huis blijkt een ziek lichaam
Deel 3 -> 'Ik wil geen longontsteking voor jouw kunst'
Deel 4 -> 'Rode vlaggen op het strand, vanwege het communisme?'
Deel 5 -> 'Ik heb dit allemaal voor jou gedaan'
Deel 6 -> 'Je kunt je schoonmoeder hier verbranden'
Deel 7 -> 'Volwassen worden is het ongemak omarmen'

Arnon en Jerry Beeld Eva Pel
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden