Column

Alles wat met liefde te maken heeft, is met potlood geschreven

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (36) probeert in Het Parool van maandag, woensdag en vrijdag iets van het leven te begrijpen.

James Worthy
James Worhty. Beeld Agata Nowicka
James Worhty.Beeld Agata Nowicka

'A thug changes, love changes and best friends become strangers," rapte Nas in 1996 op het nagenoeg foutloze album It was written. Over hiphopmuziek wordt vaak lacherig gedaan, maar al mijn belangrijkste levenslessen werden ooit op een blocnote in een Amerikaanse achterbuurt neergepend. Op school leerde ik dat Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch en Gerard Reve de Grote Drie waren, maar die drie waren niets meer dan Madurodamschoorsteentjes vergeleken met Nas, Tupac en Biggie.

"Love changes and best friends become strangers." Niets is voor altijd. Alles wat met liefde te maken heeft, is met potlood geschreven en ons hart is een gum. Al mijn jeugdvrienden zijn vreemden geworden. Vroeger bouwden we boomhutten met elkaar, maar daarna hebben we muren om onszelf heen gebouwd.

Al mijn ex-geliefden zijn vreemden geworden. Vroeger bouwden we luchtkastelen, maar tegenwoordig staat de slotbrug altijd omhoog. Dat vind ik het moeilijkste aan dit leven. Gewoon het feit dat onmisbaarheid overduidelijk een houdbaarheidsdatum heeft.

Ik heb eigenlijk maar één jeugdvriend die de boom waar wij ooit een boomhut in hebben gebouwd, niet heeft omgehakt. Zijn vriendschap lijkt onvergankelijk te zijn. En dat geeft hoop.

Twintig jaar geleden kwam ik hem tegen in de coffeeshop waar ik steevast zat als ik een tussenuur had. Hij vond dat ik er ongelukkig uitzag, dus vertelde hij een mop. Het was een slechte mop. Iets over een weerwolf en een plaatselijke regenbui, maar ik waardeerde zijn poging en gaf hem mijn laatste brokje Marokkaanse hasj.

Hij rookt nog steeds dagelijks. Ik niet. Als ik vandaag de dag blow, moet ik heel nodig poepen en val ik in slaap. Dit is een zeer ongelukkige combinatie. Hij blowt al meer dan twintig jaar. Het houdt hem rustig, zegt ie, maar alle wolken die hij uitblaast, zijn gedachtenwolken vol paranoïde denkbeelden.

"Heb je er ooit over nagedacht waarom de mens in de nacht slaapt? Waarom we überhaupt een derde van ons leven slapen? De buitenaardse wezens hebben ons zo geprogrammeerd, James. Het is een soort hypnose. We zien ze nooit, omdat ze ons in slaap stralen als ze er zijn. Geloof je dat?"

"Ik zou het willen geloven."

"Je bent veranderd, man. Je bent grachtengordel geworden. Vroeger geloofde je me blind."

"Serieus? Wat is toch altijd dat gelul over de grachtengordel? Alsof het een soort sekte is. Alsof alles gewoon is komen aanwaaien. Mijn vrouw en ik werken ons de tyfus zodat we op het mooiste plekje van onze stad kunnen wonen, en hierdoor horen we opeens bij een geheim genootschap dat alle touwtjes in handen heeft, omdat we op elke derde vrijdag van de maand het bloed van maagdelijke zwerfkatten drinken."

"Ik wist het!"

"Stop met blowen, man."

"Nooit."

"Gelukkig maar. Ik wil helemaal niet dat je stopt. Je bent perfect zo. Jij bent mijn vriendenkring. Jij bent mijn graancirkel."

james@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden