Jessica KuitenbrouwerBeeld Artur Krynicki

Alles beter dan de tram?

PlusJessica Kuitenbrouwer

Rat-ta-ta-ta-ta-ta.

Vier pubers op skateboards zoeven door de straat.

Rat-ta-ta-ta-ta-ta – klak,klak, klak, klak.

De pubers wippen de boards omhoog door hard op hun staarten te trappen. Wijzend en giechelend staren ze een prullaria­winkel in. Op hun matchende T-shirts danst een wilde draaikolk pastel­tinten.

Ze gaan de winkel in, waar ze worden verzocht hun handen te desinfecteren met gel uit het pompje naast de kassa. Alle vier zoeken de pubers een manier om aan dat verzoek tegemoet te komen zonder hun skateboard neer te hoeven zetten. Tussen de benen geklemd blijft het board niet goed zitten, onder de oksel is oncomfortabel, met de wielen aan de pols gehangen werkt wel, maar geeft niet genoeg ruimte om de handenwasbeweging te maken. Lachend vraagt de winkelier waarom ze die boards in vredesnaam bij zich hebben als ze toch aan het winkelen zijn. Ze vertellen dat ze ze mee hebben genomen in de trein, zodat ze vrij door de stad kunnen bewegen ‘want de tram is saai’ en ‘dit is beter voor het milieu’.

Buiten loopt een stel van middelbare leeftijd langs de etalage. Ze dragen praktische lichtgewicht kleding – hij zelfs een afritsbroek en strak ingepakte sportrugtas met ingebouwd waterreservoir – en stevige wandelschoenen. Ze zien er verdwaald uit, alsof ze ergens een verkeerde afslag hebben genomen en er een onbewandelde gletsjer op ze wacht.

Ook met hen maakt de winkelier, die nu zit te roken op zijn stoepje, een praatje. Ik vang op dat de wandelaars helemaal van het Centrum naar Oost en naar De Pijp zijn gelopen en via Oud-Zuid en West weer naar de Jordaan. Ze hadden geen zin om met de trein te komen, maar wilden niet te veel betalen voor parkeren, dus zetten ze de auto in Noord en ‘trokken ze verder met de benenwagen’.

Uit de zijstraat komen drie gehelmde vrienden op twee gehuurde scooters. Op de voorste zit een ervaren bestuurder, die moeiteloos de stoep op manoeuvreert. Zijn vrienden sukkelen slingerend achter hem aan. Ze proberen krampachtig zo ver mogelijk uit elkaar te blijven zitten op het leren zadel, wat balans houden moeilijk maakt en ervoor zorgt dat een van de twee vloekend zijn knie stoot aan een amsterdammertje.

Op weg naar huis begin ik me af te vragen waarom de tram opeens uit de mode is geraakt. Komt het door covid? Of heeft dat gesponsorde listicle over staycations en het doorbreken van je zomersleur dat de hele tijd op mijn timeline verschijnt inmiddels heel Nederland bereikt?

Bij het oversteken word ik bijna aan­gereden door twee vriendinnen op een ­tandem.

Jessica Kuitenbrouwer (1993) is schrijver, ­columnist en audioproducer. Ze schrijft deze zomer over haar leven in de binnenstad. Lees al haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden