David Hielkema. Beeld Artur Krynicki
David Hielkema.Beeld Artur Krynicki

Alleen Halsema zelf besluit of zij nog eens zes jaar burgemeester wil zijn

PlusRepubliek Amsterdam

David Hielkema

Job Cohen wordt nog steeds herinnerd als de burgervader die ten tijde van radicalisering de boel theedrinkend bij elkaar trachtte te houden. Eberhard van der Laan drukte zijn stempel met zijn harde criminaliteitsaanpak en het opzetten van de Top 600, het grootste resocialisatieprogramma voor jonge veelplegers in Amsterdam.

Dit weekend blikken we terug op 4,5 jaar Femke Halsema. Na de strijd om de binnenstad presenteert ze zich steeds vaker als burgemeester van de buitenwijken. De door haar geïnitieerde Masterplannen Zuidoost en Nieuw-West moeten voor gelijke kansen in de stad zorgen en op lange termijn moet het haar antwoord zijn op de groeiende criminaliteit.

Met nog eens zes jaar burgemeesterschap komt daar de nodige tijd voor. Een keuze waarover ze zelf zegt dat ze die komende zomer gaat maken. Daarna is het aan de gemeenteraad om te bepalen of die het ook ziet zitten.

Kritiek is er volop. Vaak is dat te makkelijk, komt het vanuit mannen en heeft het weinig te maken met het ambt. Omdat ze vrouw is, vanwege GroenLinks. Regelmatig wordt het persoonlijk. Omdat ze een Ajaxhuldiging niet voor elkaar kan krijgen (hopelijk is Halsema, ondanks de slechte resultaten van Ajax, nu wel al bezig met een zoektocht naar beveiligers).

Op het ambt is ook kritiek. Fundamenteel is er nog weinig veranderd voor de binnenstadbewoners, die veel drukte ervaren. Hoe worden vrouwen beschermd, voor wie ze zich veelvuldig uitspreekt? Wat veranderen de plannen concreet voor Zuidoost, Nieuw-West en Noord?

Progressieve partijen waarschuwden haar daarnaast al voor de gevaren van preventief fouilleren en toch werd het onder Halsema’s leiding één groot fiasco. Conservatievere partijen vinden juist dat Halsema als burgemeester repressiever moet zijn om de stad veiliger te maken.

Maar of dat genoeg reden is om haar weg te sturen? Voorgangers van Eberhard van der Laan tot Ed van Thijn hebben allemaal een tweede termijn gekregen van de raad – op hen was ook genoeg aan te rekenen. Na de Tweede Wereldoorlog was het enkel Wim Polak (1977-1983) die ervoor koos om na één termijn te stoppen.

Hier en daar wordt Lodewijk Asscher (PvdA) als kandidaat genoemd voor de gewilde baan, maar dan zou partijleider Marjolein Moorman binnen de raad een meerderheid moeten krijgen, die er nu niet is. Het is onrealistisch te denken dat zij de eerste vrouwelijke burgemeester van Amsterdam terzijde schuift ten faveure van Asscher.

Een burgemeester die ooit weg is gegaan tijdens zijn tweede termijn is Job Cohen. Het Torentje in Den Haag lonkte. Met verdergaande samenwerking tussen GroenLinks en PvdA bestaat er een mogelijkheid dat de linkse partijen een premierskandidaat naar voren schuiven en beide partijen hebben maar weinig kandidaten met de bestuurlijke kwaliteiten om het premierschap te dragen.

Zelf zal Halsema zeggen geen interesse hierin te hebben, maar zou ze zo’n kans laten gaan? Wellicht. Maar dat is geen vraag voor dit jaar. Dan gaat het erom of een tweede termijn kan. Met een raad die haar vooralsnog vrij baan lijkt te geven, is de vraag: wat wil Halsema zelf?

Politiek verslaggever David Hielkema belicht in ‘Republiek Amsterdam’ een politiek onderwerp uit de stad.

Reageren? d.hielkema@parool.nl.

Meer horen? Luister ook eens naar onze podcast Amsterdam wereldstad:

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden