Thomas AcdaBeeld Artur Krynick

Alle tijd om beledigd te raken

PlusThomas Acda

Omdat we nu zo weinig buiten komen moeten we oppassen dat onze gewone irritaties zich niet binnenshuis gaan afspelen. Bij mij valt het wel mee, hoor. Mijn enige ontploffing was toen de televisie tijdens het Tienuurjournaal voor de honderdste keer op Phineas en Ferb sprong. Dochter had een alarm ingesteld. Net toen een Italiaan wilde uitleggen dat het niet eerlijk is dat wij vragen waarom zij de afgelopen jaren niet ook bezuinigd hebben, sprong de tv op een kinderkanaal. En die kinderkanalen staan heel hard! Ik weet niet waarom. Ik schrik me de wijn in mijn schoot en de tv van de muur. Die tune! ‘Honderdenviiiieer daguh zomervakaaaaaaannnnnntiiiieeeeeee lalala.’

‘Luciiiiiieeeeeeeee!!!!!! Hier komen!’

Digitaal is het helemaal oppassen geblazen tegenwoordig. Al weken heeft iedereen zeeën van tijd om beledigd te raken. Las je vroeger op Twitter een bericht dat je niet zinde, haalde je je schouders erover op. Lekker boeien. Nu denk je niet alleen bij jezelf: ‘Boeien? Ben je twaalf of zo?’, maar blijft ook wat je eerder achteloos naast je neerlegde aan je vreten.

Ik heb zelf weinig last van die irritaties. Zelfs niet toen een cabaretière (een beroep van voor de Covid-oorlog en gezien de pre-vierde feministische golfvervoeging waarschijnlijk voornamelijk door dames gebezigd) op het interweb een lijstje opstelde van liedjesschrijvers die ze véél beter hadden kunnen vragen het corona-zonlied te schrijven, en ik daar niet tussen stond. En ook niet in het tweede addendum, zelfs niet in haar zesde corrigerende tweet waarin steeds meer tekstschrijvers van steeds lager allooi er al dan niet met de dooie haren bij werden getrokken. Zichzelf had ze in haar eerste tweet al genoemd. Cabaretières waren grappenmakers, had ik dat al gezegd?

Ik wist niet zeker wat me meer irriteerde: dat ik niet als een van de honderd BN’ers en influencers van het zonlied was gevraagd of niet hoorde bij het door haar genoemde rijtje ‘beter dan Han Kooreneef’. (Goed voor de eerste tien jaar van Marco B. en dan kun je echt wel schrijven, hoor.)

Na een tijdje werd het rijtje vergetenen, onder wie Huub van der Lubbe, Thé Lau en Maarten van Roozendaal, gelukkig steeds interessanter. Maar toch! Pas toen ik op Spotify een deel van haar repertoire had opgegraven kalmeerde ik wat.

De vriendelijke waarschuwing is voor u, ik red me wel. Al wil ik mijn familieleden wel op het hart drukken dat ik een uur geleden met mijn blote voeten op een tandpastadopje ben gaan staan en dat als een van hen de komende weken niet buiten verschijnt, in deze periode niemand vragen stelt, hoor.

Thomas Acda (1967) is zanger en acteur. Voor Het Parool beschrijft hij wekelijks zijn observaties van ‘de’ Amsterdammer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden